Gagnrýni – Enter

Mig langar ađ fara fáeinum orđum um ţessa viđurstyggilega tilgerđarlegu og fyrirsjáanlegu Coen brćđur, sem fćstir virđast geta haldiđ vatni yfir ţessa dagana. Og ţá einkum og sér í lagi nýjasta afsprengi ţeirra, No country for old men, eđa Aldeilis ekki kjörlendi gamlingja, sem ţeir voga sér ađ kalla kvikmynd og bera á borđ fyrir venjulegt fólk – á fullu verđi.

Í fyrsta lagi, halda ţessir hrokkinhćrđu bananabrćđur virkilega ađ mađur sćtti sig viđ ađ góna á einhvern hljólbeinóttan manngarm ráfa um á tjaldinu tímunum saman án ţess ađ segja aukatekiđ orđ? Sjappín blessađur sýndi ţó í ţađ minnsta ţá lágmarkskurteisi ađ detta á rassinn annađ veifiđ ţegar hann var ađ gera sínu ţöglu myndir.

Og annađ – ţessi skúrkur ţeirra. Gott og vel, hann er stór og ljótur. Og gott og vel. Hann er ekkert sérlega málgefinn. Skúrkar ţurfa ekki ađ vera sérlega málgefnir. Rambó er til ađ mynda ekki sérlega málgefinn. Og Rambó er ćđi. En ţađ er ekki nóg fyrir Coen brćđur. Ţeir eru nefnilega svo miklir listamenn.

Ţađ er ekki nógu kúl fyrir ţá ađ illyrmiđ sé bara međ afsagađa haglabyssu eđa lítinn hníf til ađ skafa međ lífiđ úr fórnarlömbum sínum. Onei. Ţađ er sko aldeilis ekki nógu fínt fyrir herra hipp og doktor kúl, neinei, hann ţarf auđvitađ ađ vera međ eitthvađ sjúklega artí og ćđislega flippađ. – Hey, látum hann vera međ loftţrýstikút!

Svo geta ţessir sjálfskipuđu riddarar frumlegheitanna ekki einu sinni álpast til ađ hafa söguţráđ myndarinnar tiltölulega eđlilegan – ef ţá yfirleitt má kalla ţessa samankuđluđu flćkju ţeirra ţráđ.

Ojbara, ojbara – og ullabjakk ađ auki.

Já, ţeim bregst sannarlega ekki bogalistinn í ţetta sinn, brćđrunum. Enn einu sinni tekst ţeim á sinn einstaka hátt ađ eyđileggja fyrir mér annars indćla kvöldstund.

Lesbók frá fyrri tíđ

Einn vinsćlasti áfangastađur íslenskra sólbakara um ţessar mundir er Króatía. Svo mikil er ásóknin í ferđir ţangađ ađ langir biđlistar mynduđust hjá ferđaskrifstofum í sumar. Langir, langir. Ţar liggja svo náhvítir Íslendingar eins og asparguslengjur, nýveiddar uppúr niđursuđudós, og ţamba sól. Gott og vel.

Á leiđ minni til vinnu í morgun gekk ég yfir Lćkjartorg, eins og alla ađra daga. Ţar stóđu ţá og marséruđu fram og aftur torgiđ, tugir Króata međ trefla og veifur - klćddir treyjum merktum landsliđi Króatíu í knattspyrnu. Ţessir menn ćddu ţarna um međ bjór í hönd (íslenskan reyndar), baulandi og organdi á vegfarendur og grenjandi einhverskonar baráttu- og ţjóđsöngva. Torgfarendur (sem voru allnokkrir, einkum menntaskólanemar ađ bíđa eftir strćtó sýndist mér) voru lostnir ţrumu og góndu á ţessa gaulandi íţróttaunnendur ţar sem ţeir fóru um torgiđ međ ófriđi og ögruđu (ađ mér fannst) öllum sem á vegi ţeirra urđu. Á međan á ţessu stóđ kurruđu hvítar eftirlitsmyndavélar á húsţökunum og einhversstađar sat lögregluţjónn međ samloku og kókómjólk og fylgdist međ - flissađi kannski ţannig ađ kókómjólkin frussađist útúr honum. En bara ađeins.

Nú velti ég ţví fyrir mér hvađ ţyrfti ađ gera til ađ Króatarnir sem hér dvelja um ţessar mundir trítluđu niđur í Nauthólsvík og legđust ţar í sólbađ í stađ ţess ađ hrella heiđarlegt og blásaklaust fólk međ villimannslegum apalátum og drykkjuhrekkjum.

Nei ég segi svona.

Númi Fannsker 2/9/05
m.baggalutur.is Facebook Tvítill Tónlist.is iTunes YouTube Instagram RSS
Enter – Gagnrýni
 
Enter – Gagnrýni
 
Enter – Gagnrýni
 
Spesi – Gagnrýni
 
Enter – Gagnrýni
 
Enter – Gagnrýni
 
Spesi – Gagnrýni
 
Enter – Gagnrýni
 
Enter – Gagnrýni
 
Enter – Gagnrýni
 
Spesi – Gagnrýni
 
Enter – Gagnrýni
 
Enter – Gagnrýni
 
Enter – Gagnrýni
 
Enter – Gagnrýni
 
Enter – Gagnrýni
 
     1, 2, 3, 4, 5  
Ţjóđbók
Baggalútur er hýstur af alúđ og umhyggju hjá ADVANIA