Gagnrýni – Enter

Mig langar ađ fara fáeinum orđum um ţessa viđurstyggilega tilgerđarlegu og fyrirsjáanlegu Coen brćđur, sem fćstir virđast geta haldiđ vatni yfir ţessa dagana. Og ţá einkum og sér í lagi nýjasta afsprengi ţeirra, No country for old men, eđa Aldeilis ekki kjörlendi gamlingja, sem ţeir voga sér ađ kalla kvikmynd og bera á borđ fyrir venjulegt fólk – á fullu verđi.

Í fyrsta lagi, halda ţessir hrokkinhćrđu bananabrćđur virkilega ađ mađur sćtti sig viđ ađ góna á einhvern hljólbeinóttan manngarm ráfa um á tjaldinu tímunum saman án ţess ađ segja aukatekiđ orđ? Sjappín blessađur sýndi ţó í ţađ minnsta ţá lágmarkskurteisi ađ detta á rassinn annađ veifiđ ţegar hann var ađ gera sínu ţöglu myndir.

Og annađ – ţessi skúrkur ţeirra. Gott og vel, hann er stór og ljótur. Og gott og vel. Hann er ekkert sérlega málgefinn. Skúrkar ţurfa ekki ađ vera sérlega málgefnir. Rambó er til ađ mynda ekki sérlega málgefinn. Og Rambó er ćđi. En ţađ er ekki nóg fyrir Coen brćđur. Ţeir eru nefnilega svo miklir listamenn.

Ţađ er ekki nógu kúl fyrir ţá ađ illyrmiđ sé bara međ afsagađa haglabyssu eđa lítinn hníf til ađ skafa međ lífiđ úr fórnarlömbum sínum. Onei. Ţađ er sko aldeilis ekki nógu fínt fyrir herra hipp og doktor kúl, neinei, hann ţarf auđvitađ ađ vera međ eitthvađ sjúklega artí og ćđislega flippađ. – Hey, látum hann vera međ loftţrýstikút!

Svo geta ţessir sjálfskipuđu riddarar frumlegheitanna ekki einu sinni álpast til ađ hafa söguţráđ myndarinnar tiltölulega eđlilegan – ef ţá yfirleitt má kalla ţessa samankuđluđu flćkju ţeirra ţráđ.

Ojbara, ojbara – og ullabjakk ađ auki.

Já, ţeim bregst sannarlega ekki bogalistinn í ţetta sinn, brćđrunum. Enn einu sinni tekst ţeim á sinn einstaka hátt ađ eyđileggja fyrir mér annars indćla kvöldstund.

Lesbók frá fyrri tíđ

Í hugum Íslendinga ţýđir skítur peningar. Dreymi mann skít er ţađ fyrir peningum. Menn eiga peninga eins og skít og skíta ţá gjarnan ekki međ skraufţurru rassgatinu (afsakiđ - en svona er íslenskan bara myndrćnt tungumál). Stundum heldur fólk líka ađ mađur skíti peningum, einkum börnin manns og náttúrulega ríkiđ (hér er átt viđ stjórnvöld - ekki ÁTVR... og ţó).

En svo er ţađ blessuđ peningalyktin. Lykt sem er svo viđurstyggileg ţegar um mjög mikla peninga er ađ rćđa ađ mađur hreinlega kúgast á göngu um miđbć Reykjavíkur. Svo gífurlegir peningar eru í spilinu ţessa dagana í höfuđborginni ađ börn og lasburđa fólk heldur sig innandyra, međ alla glugga lokađa til ađ verjast ţessum verđmćta fnyk. Bílstjórar slökkva á miđstöđinni, gangandi vegfarendur hylja vit sín, gretta sig í framan og píra augun til ađ slá á mesta sviđann. Gubba í nćstu ruslafötu eđa jafnvel sjálfa Reykjavíkurtjörn. Erlendir ferđamenn velta ţví fyrir sér hvort Reykvíkingar hafi ekki fyrir ţví ađ jarđa hina látnu, heldur láti ţá rotna í hrúgu á heitum stađ - e.t.v. í Laugardalnum.

Ţetta er náttúrulega óţolandi. Ţađ er auđvitađ fullkomlega galiđ ađ yfirvöld leyfi ţvílíka mengun í sjálfum miđbć höfuđborgarinnar. Skítafýlu í heimsmenningarborginni. Peningalykt. Má ég ţá heldur biđja um sćtan ilm örbirgđar.

Númi Fannsker 1/3/05
m.baggalutur.is Facebook Tvítill Tónlist.is iTunes YouTube Instagram RSS
Enter – Gagnrýni
 
Enter – Gagnrýni
 
Enter – Gagnrýni
 
Spesi – Gagnrýni
 
Enter – Gagnrýni
 
Enter – Gagnrýni
 
Spesi – Gagnrýni
 
Enter – Gagnrýni
 
Enter – Gagnrýni
 
Enter – Gagnrýni
 
Spesi – Gagnrýni
 
Enter – Gagnrýni
 
Enter – Gagnrýni
 
Enter – Gagnrýni
 
Enter – Gagnrýni
 
Enter – Gagnrýni
 
     1, 2, 3, 4, 5  
Ţjóđbók
Baggalútur er hýstur af alúđ og umhyggju hjá ADVANIA