Saga – Enter
Enter

"Ţú meinar vegahandbókina," sagđi hún og smjattađi á tyggigúmmíinu: "Hún er ţarna í rekkanum hjá Andrésblöđunum." Afgreiđslustúlkan hlammađi sér aftur á bak viđ afgreiđsluborđiđ og blađađi í einhverju bleiku og glansandi.

"Nei, ég meina bókina um veginn." Ţetta ţótti mér argasta ókurteisi, hún leit ekki einu sinni upp. Ég brýndi raustina eilítiđ: "Eftir Lao-Tse. Lítil bók. Međ öllu í."

"Međ öllu í?" skríkti hún og blés blárri tyggjókúlu út um annađ munnvikiđ. "Hvers konar bók er ţađ eiginlega?" Hún virti Brad Pitt gaumgćfilega fyrir sér.

"Ţetta er ćvaforn austurlensk heimspeki. Taó. Ekki ađ ţú myndir vita hvađ ţađ er." Ég dćsti og fór ađ skođa strokleđur sem lágu ţarna í krukku á borđinu.

Nú leit hún loksins upp og sendi mér ógnandi tyggjókúlu: "Góđi vertu ekki svona ánćgđur međ ţig. Ţú ţarft sko ekkert ađ segja mér um Kínverja." Hún benti ákveđin á mynd af Hr. Pitt ţar sem hann rćddi međ djúpspökum svip viđ smávaxinn eskimóa. "Ţetta eru tómir fasistar ţarna. Sérstaklega ţessi Maó ţinn."

"Taó," hvćsti ég og kreppti lófann um eitt strokleđriđ. "...og ţessi mynd er ekki frá Kína frekar en ég."

"Ég veit ţađ vel - hún er frá Hollywood. Heldurđu ađ ég sé asni?" Hún starđi reiđilega á mig - eins og hún vissi svariđ.

"Og hverjum annars ekki er sama? Ţeir gera ekki annađ en ađ skjóta niđur túrista ţarna suđurfrá hvorteđer." Hún sökkti sér á ný ofan í heimildaritiđ sitt.

Ég var agndofa. Hvernig gat hún ţetta? Ég tók tvö skref afturábak til ađ sogast ekki inn í ţetta gapandi tóm sem hún nýtti til ađ misţyrma tyggjóplötum.

"Ćtlarđu kannski ađ fá eitthvađ annađ?" Hún lét blađiđ síga. Ég hlustađi á enn eina kúluna springa međ tilheyrandi soghljóđum. Ég hallađi mér fram yfir afgreiđsluborđiđ eins ábúđafullur og ég gat - og hvíslađi: "Nei, ég ćtla bara ađ fá hjá ţér bókina um veginn."

Hún fćrđi mér skakkt, hćđnislegt bros - hćtti alveg ađ tyggja - og hvíslađi á móti: "Ţessi bók ţín - um vegginn - er bara uppseld." Ég kyngdi. "..en viđ eigum uppskriftabók fyrir hrísgrjón," hún hallađi sér sigri hrósandi aftur og fletti.

"Ţú getur bara sjálf veriđ hrísgrjón! Hvernig geturđu sagt ađ hún sé uppseld ţegar ţú ert ekki einu sinni búin ađ gá ađ henni fyrir mig?" Ég var búinn ađ tćta í sundur strokleđriđ.

Hún stundi yfirlćtislega og lokađi blađinu. "Sko, ég veit bara ţađ ađ svona jógabćkur seljast sama og ekki neitt. Ţú getur örugglega fengiđ hana í heilsubúđ eđa apóteki - og keypt ţér róandi í leiđinni." Hún virti ásakandi fyrir sér leifarnar af strokleđrinu.

"Ert ţú ađ halda ţví fram viđ mig, blákalt, ađ ég eigi ađ kaupa bókina um veginn í apóteki!? Og hvađ? Kóraninn á Grćnum kosti og Biblíuna á Dominos!?" Mér var flökurt.
"Hvađa vođa vođa. Hvađ liggur ţér svona á ţessari bók?" Nú var hún búin ađ finna grein um Leonardo diCaprio og mildađist ađeins.

Ég andađi nokkrum sinnum djúpt: "Ég ćtla ađ gefa ţessa bók í afmćlisgjöf."

"Strákur eđa stelpa?"

"Frćnka."

"Gefđu bara pening."

"Fyrirgefđu?"

"Ég held ég yrđekki brjáluđ ef ég fengi einhverja súra kortabók." Hún brosti framan í Leo og setti stút á munninn.

Ég var bugađur. Gersigrađur. Ég gerđi lokatilraun til ađ bćta heiminn og muldrađi: "Bókin um veginn fjallar um ţađ ađ vera til."

Hún lagđi blađiđ frá sér og stóđ upp. Hún var dálítiđ ógnandi. "Sko, ţú kemur hérna askvađandi og heimtar einhverja fúla skruddu um masorkisma..."

"Taoisma," muldrađi ég máttleysislega.

"Rífst og skammast og ćsir ţig upp úr öllu valdi. Setur ţig á bláan hest og talar viđ mig eins og einhvern hálfvita. Ţú ćttir bara ađ láta venjulegt fólk í friđi og hundskast út."

Ég kinkađi dauflega kolli og sneri mér viđ. Fyrir aftan mig hvellsprakk enn ein tyggjókúlan: "Og borga ţetta strokleđur góđi."

Lesbók frá fyrri tíđ

Einhverjir hafa veriđ ađ býsnast og belgja sig yfir könnum sem gaf í skyn ađ 23% 15 ára pilta á Íslandi vćru meira eđa minna ófćrir um ađ „lesa sér til gagns“ – eins og ţađ var orđađ svo hnyttilega.

Nú ţekki sćmilega ég til íslenskra unglingspilta, var m.a. einn slíkur á tímabili.

Og eitt get ég fullyrt. Ţessir álappalegu unglingsapar eru fullfćrir um ađ lesa sér til gagns – altsvo ađ lesa ţađ sem gagnast ţeim.

Ţeir geta á augabragđi litiđ á smáskilabođ í símanum sínum og lesiđ ţar úr torrćđum táknum, sér til gagns. Ţeir geta á örskotsstundu lesiđ í táknheim og myndmál risavaxinna flókinna tölvuleikja, sér til ómćlds gagns. Ţeir geta um leiđ greint ţađ á jútúbmyndbandi hvort ţađ sé ţess virđi ađ horfa á til enda, sér til gagns. Ţeir ţekkja og kunna skil á aragrúa kvikmynda, sjónvarpsţátta, teiknimyndasagna og vörumerkja – og neyta fjölbreyttrar tónlistar daglega. Ţeir lesa virđi alls ţessa, notkunargildi og innihald án fyrirhafnar. Vanti ţá upplýsingar rata ţeir án fyrirhafnar um alla afkima netsins. Sér til gagns.

Mér er raunar til efs ađ nokkur kynslóđ hafi veriđ jafn móttćkileg fyrir upplýsingum og einmitt íslenskir 15 ára drengir í dag. Jafn fljúgandi lćs á ólíklegustu tákn og myndir, sem gamlingjar eins og ég botna horki upp né niđur í.

Eitthvađ verđur undan ađ láta. Í augnablikinu eru ţađ óspennandi og andlausar íslenskar námsbćkur, leiđigjarnar og lummó. Ef ćtlunin er ađ ađ ná athygli og áhuga 15 ára íslenskra drengja – mennta ţá – verđum viđ ađ gjöra svo vel ađ taka samkeppnina alvarlega.

Ađ öđrum kosti fyllist ţeirra hviki haus af öllu öđru – oftar en ekki einhverri frođu sem viđ sem eldri erum teljum miđur ćskilega.

Ég hef litlar áhyggjur af lćsi íslenskra pilta. Ţađ sem ég hef áhyggjur af er ađ 91% íslenskra 15 ára stúlkna láti enn narra sig til ađ stauta sig fram úr úreldri samskiptatćkni, sér til ógagns.

m.baggalutur.is Facebook Tvítill Tónlist.is iTunes YouTube Instagram RSS
Enter – Saga
 
Enter – Saga
 
Myglar – Saga
 
Númi Fannsker – Saga
 
Myglar – Saga
 
Fannar Númason Fannsker – Saga
 
Myglar – Saga
 
Enter – Saga
 
Kaktuz – Saga
 
Kaktuz – Saga
 
Ţjóđbók
Baggalútur er hýstur af alúđ og umhyggju hjá ADVANIA