Sem marglyttur í pytti fúlum fljóta
feysknir, aldnir búkar hlaðnir mör.
Af visnum limum flögur húðar hrjóta
heitum þveita straum á sinni för.
Lötra milli bakka, brautir þvera
bleikt af klóri, líkþyrnd hrukkudýr.
Verst er augum þó að þurfa bera
þau í sturtu, flekkótt, blaut og rýr.
Þvílíkur ófögnuður. Ég er búinn að vera í allan morgun að smúla laugina.
Þetta er í síðasta skipti sem Órækja fær að halda partí.