Sálmur – Enter

Ég svaf ekki mikiđ, var sveittur og ţvalur,
svolítill hnútur í kviđsýrum reri.
Ég bylti mér ótt og ég blés eins og hvalur.
Beit mig í koddann og sćnginni sneri.
Einkenni ţessi ţiđ ćttuđ ađ kenna
andsvítans pestin er býsna vel ţekkt:
— Á svartföstudegi er verđiđ svo viđráđanlegt.

Viđ alfyrsta klukknapíp flaug ég á fćtur
fréttablöđ morgunsins sílspikuđ gleypti.
Af allskonar tilbođum ilmurinn sćtur
ćrđi minn hug — sem ţau fyrirfram keypti.
Međ uppblásnu prentletri öskrađi til mín
hver einasta löngun mín, kaupfýsn og ţrá.
— Á blakkföstudögum er billega díla ađ fá.

Útsöluţyrstur og afsláttargrađur
ég ćddi til byggđa í kaupstjarfaleiđslu.
Auđkeyptur viljugur innkaupamađur
ćrđur af međvirkri vörutilbeiđslu.
Ég varđ bara ađ veita fíkninni farveg
í fjarska reis verslunarbiđstöđin glćst.
— Á fjárdegi stendur ţér frábćrust upplifun nćst.

Um kauphallardyrnar ég klöngrast ađ lokum
međ kortin á lofti í ilmsterkri ţvögu,
ónothćft glingur í útbelgdum pokum
— einmana trúđur í harmrćnni sögu.
Sturlunin veitir mér velsćldarfróun,
ég veit hún mun hverfa er kauprykiđ sest.
— Á ţeldökkum föstara ţarft ţú ađ eignast sem mest.

Hjartsláttur! Afsláttur! Allt á ađ seljast!
Allt er á fáheyrđum geđveiluprísum.
Taumlausar hjarđir viđ hlađborđin kveljast.
Hryllileg óhljóđ frá margstungnum grísum
sem misstu af tilbođi, magna upp ofsann.
Ţetta minnir á Ansvítans innkaupaferđ.
— Á surtsdegi finnur ţú hagstćtt og heiđarlegt verđ.

Dagur ađ kveldinu kemst, seint um síđir.
ţá kjaga ég burtu í algleymisvímu.
Međ bílfylli óţarfans engu ţú kvíđir
í ömurđarhversdagsins svartnćttisglímu.
Uns hverfur í skyndingu höfgin og sćlan.
ţá höndlar ţú sannleikans helbleiku nekt:
— Á svartföstu sýndist mér verđiđ svo viđráđanlegt.

Lesbók frá fyrri tíđ

Hvađ er nú orđiđ um öskudaginn? Ţennan skemmtilega dag ţegar börn flykkjast í bćinn međ heimasaumađa öskupoka og handbeygđa títuprjóna og laumast til ađ nćla ţeim í grunlausa vegfarendur. Hver fjandinn varđ um ţennan dag? Hvar eru allir öskupokarnir? Hvar er spennan viđ ađ lćđast á eftir kápuklćddri bomsuskćddri kellingu og hengja á hana öskupoka sem var haganlega saumađur međ ađstođ frá mömmu eđa ömmu?

Ég skal bara segja ykkur ţađ: ţetta er allt saman fokiđ út í veđur og vind. Og hvađ tók viđ? Botnlaus andskotans grćđgi, sćtindabetl og nammisníkjur. Svei ţví öllu! Og svei ţessum viđurstyggilegu, demónísku morđingjabúningum sem verslunarmenn kaupa fyrir slikk á amerískum hrekkjavökuútsölum og pranga inn á saklaus börn ekki bara einu sinni, heldur tvisvar á ári, ţví auđvitađ ţarf líka ađ halda upp á hátíđ andsetinna graskera.

Eru ţetta gildin sem viđ viljum innrćta börnunum okkar? Í alvöru? Ađ betla sćlgćti úti á götu blóđug upp ađ öxlum. Vopnuđ hnífum. Međ hauskúpugrímur. Frekar en ađ leggja stund á hannyrđir heimafyrir í fađmi fjölskyldunnar og sprella dulítiđ í kápuklćddum bomsukellingum einu sinni á ári?

Greinilega. Asnar!

Númi Fannsker 13/2/06
m.baggalutur.is Facebook Tvítill Tónlist.is iTunes YouTube Instagram RSS
Enter – Sálmur
 
Númi Fannsker – Forystugrein
 
Enter – Sálmur
 
Spesi – Forystugrein
 
Númi Fannsker – Forystugrein
 
Enter – Forystugrein
 
Enter – Forystugrein
 
Enter – Sálmur
 
Númi Fannsker – Forystugrein
 
Enter – Forystugrein
 
Enter – Forystugrein
 
Enter – Forystugrein
 
Númi Fannsker – Forystugrein
 
Enter – Sálmur
 
Enter – Forystugrein
 
Enter – Forystugrein
 
Enter – Forystugrein
 
     1, 2, 3 ... 89, 90, 91  
Ţjóđbók
Baggalútur er hýstur af alúđ og umhyggju hjá ADVANIA