BAGGALŚTUR
— Gagnrżni —
Męšulegir mömmudrengir (Batman v Superman)
Enter

Ég lagši žaš į mig į dögunum aš heimsękja eitt af kvikmyndaskżlum höfušborgarinnar til aš sjį nżlega sannsögulega heimildakvikmynd um Ofurmenniš og Lešurblökumanninn.

Hafa žeim herramönnum margsinnis veriš gerš skil į drapplita hlemminum, en žetta mun žó vera ķ fyrsta sinn sem žeir skemmta žar saman.

Lešurblökumašurinn er ķ myndinni tślkašur af mistęklingnum Benjamķn G. Affleck, sem margir hugsa til meš klķgju eftir hina framlįgu Gigli. Ofurmenniš er hins vegar leikiš af snoppufrķšu ungstirni — Hinriki Cavill — sem fęstir muna eftir sem veišimanninum śr mis- og jafnvel ótękri söngvamynd um Raušhettu frį įrinu 2006.

Myndin hverfist aš mestu um sįlarstrķš žessarra tveggja heišurspilta, öfund og afbrżši. Žetta eru góšir strįkar, vinsęlir og vel gefnir — en lķfiš hefur leikiš žį grįtt. Žeir eru oršnir langžreyttir į aš bjarga heiminum — žvķ laun hans eru sem fyrr lękleysi, tuš og óśtreiknanlegt almenningsįlit.

Ekki er erfitt aš greina fyrirmyndir žessa hrśtleišinlega hildarleiks.

Hinn hökumżkti Affleck nęr algerlega töktum og atgervi fjįrmįlarįšherra — og skķn žreyta fórnfśsa auškżfingsins į endalausum vindmyllubardögum fyrir vonlķtinn mįlstaš vel ķ gegn.

Ögn erfišara er aš greina baugum hlašna įsjónu forsętisrįšherra undir glimmerhśšušum gśmbśningi og óašfinnanlegu hįri Kal–Els. Allt kemur žó heim og saman, ef betur er aš gįš. Ósnertanlegi leištoginn. Einmana einfarinn. Grunlausa jįmannahiršin. Tżndu įrin. Yfirvomandi faširinn. Jś og ódrepandi įhugi į skipulagsmįlum.

Uppsafnaš stórmennskubrjįlęšiš leynir sér svo ekki ķ fjarręnu augnarįšinu.

Inn ķ žetta fléttast óknyttaómenniš Lex Luthor, holdgervingur hins óslökkvandi og órökrétta hefndaržorsta almśgans. Sį fyrirlķtur allt sem ofurmenniš stendur fyrir, enda hugsjónalaust smįmenni — sem minnir óžęgilega į hrópendurna ķ netaušninni. Žurfa lįnlausu lukkuriddararnir aš endingu aš snśa kįpuklęddum bökum saman til aš rįša nišurlögum žessa ofleikna, heiftśšuga og oršljóta ašskotadżrs.

Ķ žessari samanhnošušu hljómhvišu ljótleika og drunga var žó einn fagur tónn sleginn. Žaš kemur nefnilega ķ ljós aš undir hrjśfu yfirborši aškeyptrar, innfluttrar og afskręmdrar karlmennsku leynast lķtil, krumpuš hjörtu. Žvķ eftir allt eru žetta bara litlir strįkar, sem elska mömmu sķna. Žó žaš nś vęri.

Žaš žótti mér sętt. Annaš ekki.

Žvķ žó allt hafi fariš vel aš lokum — og žeir fóstbręšur stašiš af sér skķtvišriš eins og venjulega — žį er allt of mörgum lykilspurningum enn ósvaraš.

Hvernig er fjįrmįlum Blaka hįttaš? Hvar geymir hann aušęvi sķn? Greišir hann bifreišahlunnindi? Er žessi Alfreš au pair hjį honum?

Og hvaš meš innflytjandann dula frį Krypton?

Hvaša menntun hefur hann? Er hann meš blašamannaréttindi? Eša yfirleitt flugréttindi? Er hann meš lögheimili sitt ķ yfirgefna ķshellinum? Er Louis Lane skrįš fyrir veraldlegum eigum hans? Og er hann virkur į Snapchat?

Viš žessu fįst engin svör.

En hvaš um žaš. Ķ samantekt er žessi mynd ljómandi vel heppnuš. Hśn er bęši langdregin og leišinleg — eins og viš var aš bśast og lagt var upp meš. Žetta eru leišindamenn, ķ leišindaašstęšum. Bugašir af lķfsleiša, mótlęti og įunninni depurš.

Og eitt tekst leikstjóranum fullkomnlega. Aš skila įtakanlega ömurlegum, stiršbusalegum og grįtlega fyrirsjįanlegum heimi ķslenskra stjórnmįla til įhorfenda, hvort sem žeim lķkar žaš betur eša verr.

Ég bķš žvķ hóflega spenntur eftir nęstu myndum śr žessum myndaflokki žar sem hinar ólķklegustu hetjur fjórflokksins fį aš spreyta sig į mismerkilegum ęvintżrum.

Hann hefur alla burši til aš verša allt ķ senn, óžarflega langlķfur, gersamlega óskiljanlegur og unašslega óžolandi.