Jćja..loksins er ég kominn til starfa aftur. Plágan er greinilega komin til ađ vera. En á fćtur er ég kominn og nú er nóg ađ gera.....Alltaf sami leiđinda mórallinn hér á kontórnum. Allir í fýlu úti alla....Ég sé ađ ţađ hefur veriđ reynt ađ brjótast inná skrifstofuna mína. Ţar hefur Myglar vafalítiđ veriđ á ferđ, hann hefur alltaf öfundađ mig af útsýninu yfir gamla slippinn....Bókin er samt ennţá hér ţar sem ég skildi viđ hana. Ţeir verđa agndofa ţegar hún kemur út. Loksins mun ég sanna yfirburđi mína hér hjá Baggalútnum.....ţeir hinir hafa alltaf öfundađ mig......og nú munu ţeir svo sannarlega hafa ástćđu til ţess.
Almáttugur hvađ ţađ er yfirgengilega krúttudúllulegt ađ hann Árni okkar Johnsen skuli aftur vera kominn á réttan stađ í lífinu.
Dugnađurinn í honum.
Hver hefđi trúađ ţví ađ ţetta siđblinda syndafjall ćtti eftir ađ hljóta uppreist ćru - ekki bara lögformlega, heldur einnig frá hinum sauđunum í hjörđinni - eftir allt sem á undan er gengiđ?
Ţetta er hreint međ ólíkindum.
Nú bendir allt til ađ ţetta ósérhlífna lukkutröll Vestmannaeyja hlammi sér enn og aftur á ţing, eins og ekkert hafi í skorist. Flekklaus, hrekklaus og til í slaginn.
Ţađ er kraftur í honum.
Ţetta sýnir bara ađ ţađ er hćgt ađ hrista af sér allan mótbyr. Setja bara höfuđiđ undir sig og halda áfram - láta ekki neitt hafa áhrif á stefnuna. Líta aldrei um öxl. Sýta ekkert, iđrast einskis.
Dugnađurinn í honum Árna.
» Sálmar | » Gagnrýni | » Sögur | » Leikrit | » Siđir | » Heimsljós
