Furđulegt... Fólk vill svo oft endurtaka ţađ sem ađrir hafa gert. Oftast gerir fólk ţađ međ sínu eigin nefi, en stundum gerir fólk engar breytingar og fćr ţađ mann til ađ velta fyrir sér í hvađa tilgangi ţetta var gert. Líklega til ađ öđlast frćgđ međ ađstođ frćgđar annarra.
En bíđiđ viđ! Ég gćti nýtt mér ţetta ţegar ég hef ekkert ađ segja! Ég get tekiđ pistil eftir til dćmis Núma, sett nafniđ mitt undir og mynd af sjálfum mér efst! Svo segi ég í mjög smáu letri neđst í pistlinum ađ hann sé "byggđur á" pistli eftir Núma Fannsker.
Hvílíkt snilldarbragđ! Ég ţarf aldrei ađ hugsa frumlega hugsun hér eftir. Hehehehe...
Skelfing er ég orđinn leiđur á ţessum fámennum.
Sem öllu ráđa og öllu stýra – allt vilja eiga og allt ţykjast mega.
Ţiđ vitiđ, ţessum gírugu og gráđugu apaköttum sem átti ađ senda út í hafsauga í hruninu hérna um áriđ.
En fóru hvorki rass né baun í bala.
Skiptu kannski um jakkaföt, símanúmer – og kannski talsmann.
En fóru svo strax á fullt í ađ moka öllu sem moka mátti úr rústunum, undir sitt fitusprengda rassgat.
Er ţađ virkilega til of mikils mćlst ađ ţeir haldi sig og sínu útsendihyski fjarri ţessu blessađa skeri rétt á međan viđ ţrífum klósettiđ eftir ţá?
Eru ţeir í alvörunni ekki ađ skilja ađ ţađ er búiđ ađ reka ţá úr hljómsvetinni?
» Sálmar | » Gagnrýni | » Sögur | » Leikrit | » Siđir | » Heimsljós
