
Nú hefi ég hćtt ţeirri iđju minni ađ hafa áform. Gott er ađ hlakka til og hefi ég oft gert ţađ. En ađ hafa áform, ţađ er of langt gengiđ. Mér líđur mun betur núna.
Almáttugur hvađ ţađ er yfirgengilega krúttudúllulegt ađ hann Árni okkar Johnsen skuli aftur vera kominn á réttan stađ í lífinu.
Dugnađurinn í honum.
Hver hefđi trúađ ţví ađ ţetta siđblinda syndafjall ćtti eftir ađ hljóta uppreist ćru - ekki bara lögformlega, heldur einnig frá hinum sauđunum í hjörđinni - eftir allt sem á undan er gengiđ?
Ţetta er hreint međ ólíkindum.
Nú bendir allt til ađ ţetta ósérhlífna lukkutröll Vestmannaeyja hlammi sér enn og aftur á ţing, eins og ekkert hafi í skorist. Flekklaus, hrekklaus og til í slaginn.
Ţađ er kraftur í honum.
Ţetta sýnir bara ađ ţađ er hćgt ađ hrista af sér allan mótbyr. Setja bara höfuđiđ undir sig og halda áfram - láta ekki neitt hafa áhrif á stefnuna. Líta aldrei um öxl. Sýta ekkert, iđrast einskis.
Dugnađurinn í honum Árna.