N get g ekki ora bundist lengur. g hef reynt a veit hamingjan a g hef reynt. g hef gert mitt besta, sem aldrei fyrr. Dregi fram allt mitt umburarlyndi, olimi, velvild og jafnvel skilning. g hef haldi aftur af mr, stillt mig, anda djpt og tali allnokkrum sinnum upp a hundra.

Allt til a umbera litla kubbslega vihaldi mitt nja, aukennislykilinn.

g veit vel a essi sakleysislegi, grsprengdi hlutur stendur vr um allt a sem mr er krt. Hann tryggir mr vernd gegn blyrstum bankaningum og skrkum sem vilja kippa stoum undan okkar gu menningu, hann vakir yfir allri okkar velfer og lfshamingju. Hann er nausyn. Hann er framtin.

Samt hata g hann. g hata hann svo innilega, af llu mnu hjarta. g veit ekki fyllilega hva veldur. Mr verur flkurt vi a eitt a sj hann, hva handfjatla hann. Og tlurnar sem hann birtir hra mig. r eru framandi - treiknanlegar.

Hvernig getur eitthva svo reianlegt, svo misvsandi veri aukenni mitt tknmynd mn? Hann fr mig til a efast. Efast um sjlfsmynd mna. g treysti engu lengur. g vil hann burt, en g get ekki losna vi hann. Hann er lykillinn a mr samgrinn tilvist minni um alla eilf. Hann er g.

Og g hata hann.

 
Enter Forystugrein
 
Enter Slmur
 
Nmi Fannsker Forystugrein
 
Enter Slmur
 
Spesi Forystugrein
 
Nmi Fannsker Forystugrein
 
Enter Forystugrein
 
Enter Forystugrein
 
Enter Slmur
 
     1, 2, 3 ... 180, 181, 182