Mikið ofboðslega er myndin um hinn seinheppna Slevin leiðinleg. Þrátt fyrir ágæta leikara á borð við sjálfan Sir Ben Kingsley og Morgan blessaðan Freeman, þá er þessi mynd svo drepleiðinleg að þegar leikurinn stóð sem hæst þá steinsofnaði ég og dreymdi að Bruce Willis væri að kenna mér að kveða rímur. Sem var í sjálfu sér býsna skemmtilegur draumur, allt þangað til ég hrökk upp við að téður Willis var að skjóta einhvern manngarm í höfuðið.
En sumsé - sjúklega leiðinleg kvikmynd, en ágætis svefnmeðal svosem.
Hvernig er það eiginlega, af hverju fá ekki fleiri að vera forstjórar?
Úr því að þessum blessuðu fyrirtækjum er svona mikið í mun að kasta peningum okkar út um nálæga glugga.
Það er gersamlega óþolandi að einhverjir gírugir gróðapungar séu að moka til sín tugmilljónum á ári, fyrir að máta jakkaföt og ónanera yfir haganlega samsettum exelskjölum.
Er ekki hæfilegt að skipta um arðræningja á mánaðarfresti?
Hver pamfíll fær að forstjórast og fínimannast í mánuð og labbar svo út með 5 millur. Nei, verum raunhæf – segjum 10 millur. Hann ætti ekki að geta gert varanlegan skaða á því tímabili.
Forstjórana mætti velja handahófskennt úr þjóðskrá. Byrja t.d. á einstæðum mæðrum.
20 fyrirtæki gætu með þessu fyrirkomulagi bjargað 240 fjölskyldum á hverju ári.
---
Svo mætti hjóla í framkvæmdastjórana. Þeir eru jú töluvert fleiri – og þurfa í mesta lagi viku hver.
» Sálmar | » Gagnrýni | » Sögur | » Leikrit | » Siðir | » Heimsljós
