Krafa nútímans er sú að herramenn séu sjálfbjarga um hvaðeina er viðkemur persónulegu hreinlæti og snyrtimennsku. Nútímamaðurinn hnýtir sitt eigið hálsbindi, burstar skó sína og straujar jafnvel skyrtur ef svo ber undir. Afar mikilvægt er einnig að herramenn geti brugðist rétt við bráðatilfellum á borð við lausa tölu.
Takið mið af meðfylgjandi mynd og fylgið eftirfarandi leiðbeiningum:
1. Þræðið tvöfaldan tvinna gegnum nálaraugað. Hnýtið fyrir endann. Saumið stutt spor hægra megin við töluna. Og svo annað spor á sama stað. Athugið að mikilvægt er að velja réttan lit á tvinna. Ekki gengur t.d. að sauma hvíta tölu á hvíta skyrtu með rauðum tvinna - slíkt er vitaskuld fáránlegt.
2. Þræðið nálina og tvinnann gegnum fyrsta gatið í hnappnum - Arnargatið, en eins og flestir vita eru götin í hnappnum nefnd eftir landvættunum: Arnargat, Drekagat, Nautgat og Risagat. Miðjusetjið hnappinn yfir fyrsta spori (meyjarspori). Stingið nálinni í næsta gat(Drekagat), alla leið gegnum efnið og dragið tvinnann í gegn.
3. Stingið tannstöngli, nál ellegar prjóni milli tvinna og hnapps og útbúið þannig spúnlykkju. Saumið tvö til þrjú spor gegnum hvert gat.
4. Dragið nálina (og tvinnann) undir hnappinn hægra megin. Fjarlægið tannstöngul, nál ellegar prjón.
5. Snúið tvinnanum tvisvar til þrisvar kringum hnappsporin til að útbúa boðlykkju.
6. Gangið frá tvinnanum undir efninu með því að hnýta endann eða taka nokkur smærri saumaspor.
Jæja. Þá er blessað bensínið komið upp fyrir 120 krónur á lítra. Í þetta skiptið ku það hafa hækkað vegna hvassviðris í henni Ameríku. Skítt, vissulega, en svona er nú bara heimurinn. Ekki ráðum við veðrinu þarna vesturfrá.
Þeir mega þó eiga það, blessaðir bensínsölumennirnir að þeir hækkuðu ekki lítrann nema um fjórar krónur þrátt fyrir að þörfin í síðustu viku hafi verið, eins og flestum er kunnugt, 8 krónur og 50 aurar. Þetta eru auðvitað öðlingar, alltaf tilbúnir að fórna sér fyrir alþýðuna.
Svo er það auðvitað orðum aukið hjá mér að lítrinn sé kominn yfir 120 krónur, því vissulega get ég hæglega dælt sjálfur á bílinn fyrir skitnar 117 krónur, rúmar. Ég á ekki að láta mína leti flekka orðspor blessaðra bensínsölumannanna.
En ekki er útlitið gott. Nei, nú er þörfin, eins og þið eflaust vitið orðin heilar sjö krónur. Sjö króna þörf! Hugsið ykkur bara. Samt bíða þeir, blessaðir, ætla jafnvel að bíða til morguns. Því auðvitað vilja þeir ekki hækka lítraverðið fyrr en fullreynt er að það gangi ekki til baka. Hvílík ósérhlífni. Hvílík mannúð.
Ég vil bara hvetja fólk, um leið og það léttir undir með bensínafgreiðslufólkinu og dælir sjálft (og sparar um leið!) að gauka nú fimmhundruðkalli, eða þúsund, aukreitis í kassann - okkur munar ekkert um það, en það getur skipt sköpum fyrir bensínsölumennina, blessaða.
Og ekki viljum við að blessaðir bensínsölumennirnir fari á hausinn. Nei, hjálpumst að, höldum þeim á floti, ekki nema bara fyrir það að halda samkeppninni gangandi.
» Sálmar | » Gagnrýni | » Sögur | » Leikrit | » Siðir | » Heimsljós
