Heyrið mig nú.
Mér er svosem nokkuð sama þó þessi steingerða forsetadula okkar missi úr eitt aumingjans afmælisboð ásamt meðfylgjandi kampavíni og konfektmolum.
Mér er líka nokk sama hvort Davíð og hin hrekkjusvínin hafi viljandi skilið Óla litla útundan. Óvitar eru og verða óvitar.
Þá gef ég forkostulegt frat í þessa skítsleikjandi blaðahvolpa og fréttanöðrur sem nennu hafa til að velta sér upp úr slíkri tittlingtöðu.
En eitt veldur mér áhyggjum.
Verulegum.
Af hverju í ofnbökuðum andskotanum fær þessi Halldór Blöndal að ganga laus - og tala við fólk?
Jæja. Þá er helgin búin og svona.
Er þá ekki kominn tími á að litla krúttlega ríkisstjórnin okkar fordæmi eins og eina Kínastjórn. Ha?
Hvernig væri það nú?
Þó ekki væri nema fyrir að stinga eins og einum nóbelsverðlaunahafa ofan í skúffu.
Svo er auðvitað líka hægt að gera bara Jón Gnarr að utanríkisráðherra. Ef menn treysta sér ekki í þetta eftir LÍÚ partí helgarinnar.
» Sálmar | » Gagnrýni | » Sögur | » Leikrit | » Siðir | » Heimsljós
