Mikiđ skelfing er ég heppinn ađ vera ekki ljótur.

Og mikiđ met ég ţá góđu blessun ađ hafa fullkominn líkama.

Ţví hugsiđ ykkur bara, ef til dćmis nefiđ á mér vćri dálítiđ skakkt, annađ eyrađ stćrra en hitt - eđa almáttugur, ef ég hefđi freknur, frekjuskarđ, skalla eđa gleraugu..

..svo ég tali nú ekki um óskapnađi á borđ viđ vörtur, inngrónar táneglur, frunsur, torkennilegan hárvöxt í nefi og eyrum, skakkar tennur, útstćtt barkakýli eđa mislit augu..

..eđa - guđ hjálpi mér - ef ég vćri feitur!

..EĐA GAMALL! - ULLABARASTABJAKK!

..já, ef ég ţjáđist svo mikiđ sem af einum ţessara banvćnu sjúkdóma held ég svei mér ađ ég sjálfur gćti ekki afboriđ ađ umgangast mig - hvađ ţá ađ ég gćti bođiđ öđru fólki upp á samvistir viđ slíka ófreskju.

Ţess vegna ţakka ég fyrir ţađ á hverjum degi, hvađ ég er fallegur.