Nú steypist enn og aftur yfir þjóðina áróður mjólkurfasismans.
Nú ætla ég ekki að æsa mig yfir því að við séum að leggjast á spena blásaklausra jórturdýra, lepjandi og tottandi það sem ætlað er ungviði þeirra, en ekki fullfrískum öpum.
Ég ætla heldur ekki að fjargviðrast yfir þeirri einföldu staðreynd að mjólk er ekki góð - hún er handónýtt vatnssull; sneydd öllum tilgangi og næringargildi eftir þá hrottalegu meðferð sem hún má sæta í því barbaríska framleiðsluferli gerileyðingar og fituhryðjuverka sem hér viðgengst.
Neinei. Það sem nú fer öðru fremur í mínar fínustu er heiti herferðarinnar: nefnilegast 'muu'.
Hvað í sterkúldnum dauðanum á það að fyrirstilla, merkja og segja okkur almúganum? Jújú, þessi sjálfumglöðu auglýsingameindýr vilja meina að slíkt sé opinbert tungutak íslensku kýrinnar.
Hvað varð um MÖ?!
Voru íslensku kýrnar svo önnum kafnar við að blóðmjólka sig ofan í okkar gapandi skrælingjaskolta að nauðsynlegt reyndist að ráða einhverjar útlendar katalóníubeljur í auglýsingarnar?
Já, 'muu' er spænska beinasnarnir ykkar, 'moo' er enska,
- og á íslensku segjum við MÖÖÖÖÖÖÖÖ!
Á leikskóla lærði ég ágæta lexíu, hún er auðlærð og almenn og hljóðar svo - "það er ljótt að stela dóti af óvitum".
Það gildir einu þó óvitinn sé búinn að sanka að sér öllu dótinu úr sandkassanum, dóti sem hann með brögðum og brellum hefur vélað af okkur hinum - og sitji gírugur með sandfyllt vit og leyfi engum að leika með.
Maður tekur ekki af honum dótið. Það er bannað.
Það er alveg sama þó ég safni öllum mínum fylgismönnum saman uppi við rólurnar og telji þeim af eldmóði trú um að óvitinn í sandkassanum hafi ekkert með allt dótið að gera.
Og það er alveg sama þó við í góðum ásetningi fylkjum liði að óvitanum, hrindum honum úr kassanum - og skiptum síðan góssinu bróðurlega milli okkar.
Því eitt lærði ég á leikskólanum - af biturri reynslu.
Ef maður nefnilega tekur dót af óvitum, séstaklega ríkum óvitum - þá standa þeir einfaldlega á fætur, ganga síðan í makindum í burtu, með tárvot augu - og klaga.
Og það er nefnilega þannig, þegar allt kemur til alls, að þó við dverghertogarnir ráðum leikvellinum þegar enginn sér til - þá ráða fóstrurnar meiru. Og þær fylgja reglunum.
» Sálmar | » Gagnrýni | » Sögur | » Leikrit | » Siðir | » Heimsljós
