
Rafmagnsleysi í Danmörku og syđri hluta Svíţjóđar - og hluti íslensku ţjóđarinnar verđur líkt og fyrir galdur sambandslaus viđ umheiminn.
Sér enginn neitt athugavert viđ ţađ?
Er ţetta ţegar allt kemur til alls ţađ sem viđ höfđum upp úr sjálfstćđisbaráttunni?
- Allt okkar upplýsingaflćđi sigtađ gegnum prívatsćstrengi Margrétar Ţórhildar - marglesiđ og ritskođađ af dönskum konungsinnum.
Á ég ađ ţola ţađ?
Á ég enn ađ horfa upp á landiđ svívirt og smánađ?
Á ég ekki bara ađ falla kjökrandi á kné og lófa - skríđa skjálfandi undir pilsfald nikótíndrottningarinnar og ţjónusta hana ţar líkt og forfeđur mínir?
Nei. Ég ţverneita ađ láta bugast. Verđi netsamband ekki komiđ á ađ fullu innan 15 mínútna mun ég persónulega ganga á fund ţeirra Ţórhildar og sćnska konungsörverpisins og kaghýđa ţau međ viđhafnarútgáfu Möđruvallarbókar, loka ţau síđan inni og láta ţau skammast sín í einum af ţessum síbilandi kjarnaofnum sínum.
Ég hef aldrei haft mikiđ álit á gagnrýnendum yfir kjörţyngd.
Ţó get ég ekki annađ en hrifist af skellibjöllunni kringluleitu, Michael Moore. Ţessi harđsvírađi einmenningsher, sem skoriđ hefur upp herör gegn fábjánahćtti og óstjórn bandarískra valdhafa, er allt annađ en geđţekkur á ađ líta. Hann er sjálfumglađur, sjálfselskur, fanatískur og feitur - en hann hefur hugsjón. Hann hefur réttlćtiskennd - og hann er skemmtilegur. Sem hjálpar.
Ég vil ţví nota tćkifćriđ og óska Moore til hamingju međ nýju, frönsku snobbjurtina sína og vona bara ađ hann fái ađ tjá sig sem lengst og mest áđur en einhver fábjáninn lćtur skjóta kalllufsuna, setja á hann lög eđa loka hann inni.
En ţess má til gamans geta ađ heimasíđa kappans liggur niđri ţessa stundina. Tilviljun?