Þá eru blessaðir kynvillingarnir búnir að kæra einhvern fasistaræfil, sem leyfði sér að úthrópa þá í sjálfustu Morgunblaðinu fyrir að negla einhverja lesbíuna á spýtu í árvissri svallgöngu þeirra niður Laugarveginn.
Þetta gera þeir á grundvelli þessarar litlu klausu hér sem leynist í blessaðri löggjöfinni okkar:
233. gr. a. Hver sem með háði, rógi, smánun, ógnun eða á annan hátt ræðst opinberlega á [mann eða hóp manna] vegna þjóðernis þeirra, litarháttar, [kynþáttar, trúarbragða eða kynhneigðar] sæti sektum eða fangelsi allt að 2 árum.
Áhugavert - þó sér í lagi þetta með háðið - það er spurning um að fara bara að loka sjoppunni og dratthalast til Argentínu.
Einhverjir eru að pirra sig á því að mótmæli hafi farið út um þúfur í gær, vegna þess að mótmælt var tvisvar í henni Reykjavík.
Mér finnst hins vegar langt í frá hafa verið gengið nægjanlega langt.
Auðvitað á fólk að geta gengið að hinum og þessum mótmælum vísum um land allt, frá morgni til kvölds. Drifið krakkana út og mótmælt svolítið fyrir hádegi og viðrað svo gamalmennin seinnipartinn í hressilegum síðdegismótmælum. Þau þurfa einfaldlega að vera í gangi allan daginn, alla vikuna.
Svo er hægt að senda fjölmiðlum samantekt í vikulok með hressilegustu ræðubútunum, harðyrtasta kröfuspjaldinu, reiðasta lífeyrisþeganum, dugmesta eggjakastaranum o.s.frv.
Fínt væri að hafa mótmælin á klukkutíma fresti, á heila tímanum. Stutt og laggóð. Og í guðs bænum á einhverjum skjólsælum stað, ekki bara einhvers staðar úti á berangri í skítakulda. Bæði þarf að vera hægt að hlaupa í skjól til að pissa og ná lífi í loppna fingur – og eins þarf að hlaða áhorfendastæðin nógu déskoti mörgum aflóga partíhiturum til að fólk bláni ekki um of á tám og eyrum.
Veitingar eru líka lykilatriði. Bölmóðsræður og kreppusöngvar æra uppí manni sultinn. Ef maður á yfirleitt að hafa sig í að standa einhvers staðar með hraðfrystan afturendann og sýna þessa margfrægu samstöðu þá þarf maður tvímælalaust að geta gætt sér á volgu kakói, kaffi, lummum, flatbrauði og kleinum í leiðinni.
Hafa mætti stærstu mótmælin annars vegar klukkan 13 og hins vegar klukkan 17, en smærri mótmæli á milli. Þannig gætu flestir mótmælahöfðingjar og athyglispostular fengið að gjamma í gjallarhorn og allir reiðu trúbardorarnir komist að með innihaldsríku langlokurnar sínar. Svo væri hægt að hafa skiptimótmæli milli bæjarfélaga og jafnvel fengið erlenda atvinnumótmælendur til að sýna kúnstir sínar.
Aðalatriðið er að það sé alltaf einhver að lumbra á járninu og ybba gogginn. Og ef einhver dirfist að flissa yfir blánefjuðu fámenninu og hálsbólgnu kröfusönglinu er rétt að minna á að það var nú hvorki sérlega fjölmennur né góðmennur hópur sem fokkaði þessu öllu upp fyrir okkur hinum.
» Sálmar | » Gagnrýni | » Sögur | » Leikrit | » Siðir | » Heimsljós
