
Jahá! - á nú að fara í boltaleik? Á nú að sperra sig og fara til útlanda, skreppa í smá víking? Á nú enn og aftur að hafa saklausa þjóðina að ginningarfífli og blábjána? Jahá, nú á sko að fara að spila handbolta - og sýna það - í sjónvarpinu mínu !
Viljum við í alvöru horfa á íslenska drengi verða að athlægi? drengi sem gætu hæglega setið á skólabekk og orðið gegnir þegnar. Er þess í stað nauðsynlegt að brjóta niður sálir þeirra í fæðingu og niðurlægja þá? Er það þarft - er það hinn sanni íþróttaandi?
Ég hatast við handbolta, ég blána og grána við tilhugsunina eina! Mér verður líkamlega illt, ómótt, flökurt og oftlega bubult þegar ég sé mann taka upp svo mikið sem appelsínu í stórmarkaði og munda hana. Ekki það að hreyfing sé af hinu illa - neinei, ég er hallur undir hvers kyns sprikl, innanhúss sem utan - en, elsku hjartans Íslands börn - við erum hér að tala um handbolta, íþrótt djöfulsins - knattleik kölska. Ekki nóg með að engin sómakær þjóð spili þennan viðbjóð af mannúðar- og siðferðishvötum - nei það sárnar mér ekki. Það sem ég aftur kyngi seint og illa...er að við getum andskotann ekkert í handbolta!!
Þið vitið kæru landar - eða ættuð að vita - að eina ástæðan fyrir því að þessi mygla þrífst innan íþróttaheimsins, eina lífsvon hennar - er sú að Íslendingar horfa á handbolta. Ó já, óhóhó jahá! Haldið þið að sjónvarpsréttur af EM í handbolta sé keyptur til margra landa? Er bitist, kýtt og klórað um þau forréttindi að sýna þetta skítkast, eins og ég leyfi mér stundum að kalla hroðann. Nei, Íslendingar eru eina þjóðin í gjörvöllum heiminum sem kaupir aðgang að þessum skrípaleik, aðrar þjóðir fá þetta gefins og sýna á undan barnaefni, gjarnan á miðvikudagsmorgnum.
Landsmenn - mér er svo hræðilega heitt í hamsi að ég verð að bindast orða. Ég vil bara biðja ykkur um eitt - og aðeins eitt. Slökkvið - í guðs bænum slökkvið!!!
Mikill sandbölvanlegur ekkisens óþrifnaður er af þessu firinvesæla veggjakroti sem yfir, undir og allt um kring ber fyrir augu.
Hvers kyns óforskammað væsklahyski er það eiginlega sem stundar þessi spellvirki? Hvað fá þessi skjálfhentu sóðatyrðlar eiginlega út úr því að tússa þennan dulkóðaða hroða sinn fyrir allra augum? Eru það listræn sjónarmið sem, þar ráða för, eða almannatengsl?
Á maður að fyllast heilagri lotningu yfir því þegar einhver vanuppalinn afturkreistingur nær að rista sitt hámóðins rúnaglundur framan í Jón Sigurðsson ræfilinn? Eða þegar eitthvurt aumingjans strætóskýlið fær allsherjar yfirhalningu frá litaglaðri smátittlingaklíku vopnaðri orðaforða og stafsetningargetu kynlífsfíkins sjóarapáfagauks.
Svei því alla daga!
Og þetta fer hríðversnandi með hverju árinu. Það er ekki einu sinni hægt að lesa þessa kolbíldóttu andstyggð lengur. Það er ekki laust við að maður hugsi með hlýhug til 'IRON MAIDEN BEST', 'Anna + Tobbi sönn ást', eða jafnvel 'ef þú vilt ríða hringdu þá í Ubba í síma 5675'.
Já svei mér ef maður saknar ekki agnarpons alkóhólmettaðrar heimspekiumræðu síðustu aldar sem fram fór á salernisveggjum landsins þegar maður sér þetta fílapenslaða nýtískukrass. Hvað varð um kveðskapinn, háðsglósurnar, vísdóminn, sannfæringuna? Hvar er 'Flatus lifir' 21. aldarinnar?
Réttast væri að handhöggva þetta subbpárandi hyski allt og láta það sleikja óþrifnaðinn af hvar sem í það næst. Helst þó af tengikössum Landssímans - og þá í miklu frosti.