Fátt reynir fremur á ţolrif mín og jafnađargeđ en ađ ţurfa ađ stauta mig fram úr leiđbeiningum á bakhliđum ýmiss varnings sem ég kaupi í kjörbúđum ţessa lands.
Af hverju í grćngolandi dauđans helvíti eru ţessar merkingar alltaf á einhverjum torkennilegum hrognamálum öđrum en íslensku? Á rćfilslegri kremtúpu má finna upplýsingar á fimm tungumálum - ţó ekki ensku - og vitanlega ekki íslensku. En danska og sćnska eru ţar - og norska!
Ágćtu innflytjendur, heildsalar og umbođsmenn - ef ţiđ getiđ ekki aulast til ađ merkja ţetta upp á íslensku sjálfir - hlífiđ okkur ţá viđ útvötnuđum plebbamállýskum hinna norđurlandanna.
Ég vil andskotakorniđ geta keypt mér sjampó án ţess ađ vera endalaust niđurlćgđur og svívirtur međ skandinavískum slagorđaflaumi af ţessu tagi.
Nú er veriđ ađ demba yfir mann hinum og ţessum tillögum ađ borgarskipulagi, miđbćjarbótum og hvers kyns húsareisingum. Gott og vel.
En af hverju í hrađfrystu helvíti er ekki hćgt ađ teikna húsin sem tillagan snýst um almennilega? Hvađ eiga ţessir pastellitu, ferköntuđu, hálfgegnsćju gluggalausu kassar sem alls stađar eru settir á blađ ađ segja manni?
Verđur miđćrinn sumsé pastellitađur, ferkantađur, gluggalaus og hálfgegnsćr ţegar allt ţetta nćr fram ađ ganga?
Svona eins og Smárinn og Borgartúniđ.
» Sálmar | » Gagnrýni | » Sögur | » Leikrit | » Siđir | » Heimsljós
