Lesbók08.08.03 — Númi Fannsker

Árni Johnsen athafnamađur og kennari tróđ sér í kastljós fjölmiđla eins og honum er einum lagiđ fyrir verslunarmannahelgina. Árna Johnsen ţykir nefnilega fátt skemmtilegra en sundsprettur međ mannćtuhákörlunum sem lögđu líf hans í rúst međ takmarkalausri grimmd sinni og blóđţorsta. Sérstaklega er skemmtilegt ađ afleysingatrúđur sá sem hljóp í skarđiđ fyrir Árna á Ţjóđhátíđ skyldi vera sjálf ókindin – formađur blađamannafélagsins.

Ţađ er ljóst ađ Árni Johnsen situr hvorki međ hendur í skauti né fingur í nefi í tukthúsinu ađ Kvíabryggju. Frćgt er t.d. ţegar hann af sinni alkunnu tćkni í mannlegum samskiptum, samdi um nýjar rúmdýnur fyrir sjálfan sig og samfanga sína – enda voru dýnudruslurnar í fangelsinu ekki föngum bjóđandi, hvađ ţá Árna Johnsen. Guđ má vita hversu margir ţyrftu ađ ţjást af bakverkjum og vöđvabólgu ef ekki hefđu komiđ til persónutöfrar hans og samskiptahćfileikar. Svo vill hann líka bćta ađgengi ferđamanna viđ Grundarfjörđ og hafa Grundfirđingar ţar eignast öflugan talsmann, ţađ er mikil guđsblessun fyrir ţá.
Eflaust hefur Árni líka veriđ duglegur ađ ćfa sig á gítarinn, sögur herma ađ jafnvel fjórđa gripiđ hafi litiđ dagsins ljós. Ađ minnsta kosti taldi hann sig reiđubúinn ađ halda uppi fjörinu á Ţjóđhátíđ eina ferđina enn. Svo reiđubúinn var hann ađ hann gaf skít í lög og reglur um réttindi og skyldur dćmdra glćpamanna. Árna Johnsen ţykir ţađ nefnilega helvíti skítt ađ fá ekki ađ trođa upp á fylliríshátíđ í Vestmannaeyjum bara vegna ţess ađ hann var dćmdur til ađ dúsa í fangelsi yfir eina verslunarmannahelgi. Eina. Hann kemst ekki á ţjóđhátíđ í eitt skipti og ţá er nú fokiđ í flest skjól. Enda vandar Árni ţeim sem standa á bakviđ ţessa ađför ađ honum - ţessar nornaveiđar – ekki kveđjurnar. Dómsmálaráđherra og fangelsismálastjóri eru “pakk” og “leiđindapúkar” sem nota vald sitt til ađ níđast, ekki bara á Árna Johnsen, heldur á öllum Ţjóđhátíđargestum og sjálfsagt öllum landsmönnum – gott ef ekki heimsbyggđinni, međ ţví ađ meina Árna Johnsen, skemmtikrafti og kennara ađ syngja Krummavísur í Herjólfsdal. Eina helvítis ferđina enn!

Viđ skulum ţakka ráđherra og fangelsismálastjóra fyrir stađfestuna – viđ skulum ţakka ţeim fyrir ađ fara ađ lögum, ţakka ţeim fyrir ađ hleypa ekki dćmdum glćpamönnum á fyllerísfjölskylduhátíđir vítt og breitt um landiđ. Og viđ skulum ţakka fyrir Marshall-ađstođina sem barst á elleftu stundu í brekkunni í Herjólfsdal.

Viđ skulum líka vona ađ tukthússvist Árna Johnsen kenni honum á endanum ađ skammast sín fyrir glćpi sína – jafnvel iđrast.

 
Enter — Forystugrein
 
Enter — Sálmur
 
Númi Fannsker — Forystugrein
 
Enter — Sálmur
 
Spesi — Forystugrein
 
Númi Fannsker — Forystugrein
 
Enter — Forystugrein
 
Enter — Forystugrein
 
Enter — Sálmur
 
     1, 2, 3 ... 180, 181, 182