
rni Johnsen athafnamaur og kennari tr sr kastljs fjlmila eins og honum er einum lagi fyrir verslunarmannahelgina. rna Johnsen ykir nefnilega ftt skemmtilegra en sundsprettur me manntuhkrlunum sem lgu lf hans rst me takmarkalausri grimmd sinni og blorsta. Srstaklega er skemmtilegt a afleysingatrur s sem hljp skari fyrir rna jht skyldi vera sjlf kindin formaur blaamannaflagsins.
a er ljst a rni Johnsen situr hvorki me hendur skauti n fingur nefi tukthsinu a Kvabryggju. Frgt er t.d. egar hann af sinni alkunnu tkni mannlegum samskiptum, samdi um njar rmdnur fyrir sjlfan sig og samfanga sna enda voru dnudruslurnar fangelsinu ekki fngum bjandi, hva rna Johnsen. Gu m vita hversu margir yrftu a jst af bakverkjum og vvablgu ef ekki hefu komi til persnutfrar hans og samskiptahfileikar. Svo vill hann lka bta agengi feramanna vi Grundarfjr og hafa Grundfiringar ar eignast flugan talsmann, a er mikil gusblessun fyrir .
Eflaust hefur rni lka veri duglegur a fa sig gtarinn, sgur herma a jafnvel fjra gripi hafi liti dagsins ljs. A minnsta kosti taldi hann sig reiubinn a halda uppi fjrinu jht eina ferina enn. Svo reiubinn var hann a hann gaf skt lg og reglur um rttindi og skyldur dmdra glpamanna. rna Johnsen ykir a nefnilega helvti sktt a f ekki a troa upp fyllirsht Vestmannaeyjum bara vegna ess a hann var dmdur til a dsa fangelsi yfir eina verslunarmannahelgi. Eina. Hann kemst ekki jht eitt skipti og er n foki flest skjl. Enda vandar rni eim sem standa bakvi essa afr a honum - essar nornaveiar ekki kvejurnar. Dmsmlarherra og fangelsismlastjri eru pakk og leiindapkar sem nota vald sitt til a nast, ekki bara rna Johnsen, heldur llum jhtargestum og sjlfsagt llum landsmnnum gott ef ekki heimsbygginni, me v a meina rna Johnsen, skemmtikrafti og kennara a syngja Krummavsur Herjlfsdal. Eina helvtis ferina enn!
Vi skulum akka rherra og fangelsismlastjra fyrir stafestuna vi skulum akka eim fyrir a fara a lgum, akka eim fyrir a hleypa ekki dmdum glpamnnum fyllersfjlskylduhtir vtt og breitt um landi. Og vi skulum akka fyrir Marshall-astoina sem barst elleftu stundu brekkunni Herjlfsdal.
Vi skulum lka vona a tukthssvist rna Johnsen kenni honum endanum a skammast sn fyrir glpi sna jafnvel irast.
Aldrei hefur veri jafn rk sta til a dusta ryki af tmamtalagi Baggalts, sland g elska ig.
a er senn angistarfullt, vieigandi, hfilega vmi, minnandi og einstaklega jlegt.
Svo er a auvita sjklega gott.