
Geisp.
Rétt í þessu var ungur blökkumaður að telja mér upp helstu landvinninga innrásarliðsins í Írak. Hver sprengdi hvern. Hverjir voru hvar. Þessi dauður þarna, þessi drepinn þar.
Geisp.
Rétt í þessu var áhyggjufullur, gráhærður, góðlegur kall að útskýra mér lykilatriði hernaðar. Þetta hús er sprengt hér því þessi býr þar. Þetta tæki fer hingað því þá má sprengja hérna - og ef minn fer alla leið hingað þá þarf þinn að gefast upp.
Geisp.
Rétt í þessu sýndi mér fínleg, dökkhærð kona í smekklegri dragt nokkur örstutt sýnishorn: Mótmæli í Bandaríkjunum, mótmæli í Aþenu, mótmæli í Jemen, mótmæli á ótal útlendum Lækjartorgum. Örtröð, grátur, gnístran, hlátur, vonleysi, vissa, svínablóð - og allir voða hissa.
Geisp.
Rétt í þessu birtast þeir, hver á annars hælum, Bush og Blair og Saddam og einhver og einhver annar og þessi aftur - ýmist glotta við tönn eða yggla sig og ýgla bungar brúnir. Allir með sama bindið. Tala í mínútu, segja mér allt - og eru svo búnir. Flúnir.
Geisp.
Og ég horfi og horfi - og góni og gægist - og kíki og athuga - og kveiki og slekk, kveiki og slekk. Og kveiki. En ég sé ekki neitt.
Og ég sýg til mín upplýsingar, myndir og hljóð. Safna og þenki og velti á alla kanta, alla vegu - ég fæ að vita allt. En ég veit ekki neitt.
Og mér er sama. Því miður. Mér er skítsama.
Geisp.
Þið eruð búnir að eyðileggja allt.
Þið eruð nefnilega búnir að eyðileggja allt.
Sannleikurinn er langlyndur. Hann er lífsseigur. Hann er ráðríkur.
Ritstjórn Baggalúts snýr nú enn og aftur til baka úr endurnærandi sumarleyfi til að færa þjóð sinni fregnir og fróðleik.
Mikið var.
Meintur músíkalskur angi Baggalútsveldisins hefur verið æði áberandi undanfarið og hafa illar raddir jafnvel haldið því fram að hann sé við það að ganga af ritfangadeild samsteypunnar dauðri. Það er alrangt og skal á það minnt að ritstjórn sem slík hefur litla sem enga ánægju af tónlist og gerir frumstætt köntrívæl og tilþrifalítið ukuleleglamur lítið til að breyta því.
Því ber þó engu að síður að fagna að nýr hljómdiskur Baggalúts, „Aparnir í Eden“, hefur selst í allnokkrum bílförmum og mun því að allmiklu leyti standa undir tímamótaútgáfu á ljósprentuðu servíettusafni Guðmundar Wernersonar strýtupungs, sem fyrirhuguð er með haustinu.
Persónulega fagna ég því að mæta til starfa enn á ný, sólbrenndur af linnulitlu sandblaki á mongólsku hásléttunum og frostbitinn af mörgæsaveiðum suður með sjó.
Nóg er við að vera og af nægu að taka - enda allt í fljúgandi fokki innandyra sem utan, eins og kerlingin sagði.
Til hamingju.