Ellert var loksins a yfirgefa skrifstofuna eftir allt of langan vinnudag. Hann tk lyftuna niur af fimmtu h og gekk annars hugar t blasti, sem var nstum tmt, enda eir starfsmenn sem minni metna hfu lngu farnir heim. egar hann var nkominn t tk hann eftir v a ekki var allt eins og a tti a sr. Hann leit upp og s a vi hliina blnum hans st grleitt flikki, svipa laginu og smaklefi en tluvert strra.

Ellert snarstansai og glpti opinmynntur smaklefann. Fr honum stafai grnleitum glampa og a sem meira var, hann snerti alls ekki malbiki heldur sveif nokkrum sentimetrum ofan vi a. Ellert hefi rugglega haldi fram a horfa smaklefann dga stund ef ekki hefi heyrst brothlj innan r blnum hans. Hann s sr til skelfingar a bi var a brjta runa framhurinni blstjramegin, sem var opin. Vi hli blsins st vera sem lktist helst feitlgnum sjimpansa, en var aukinheldur alsett barrnlum og hlt hafnaboltakylfu.

"Gnabb," hrpai veran. San steytti hn kylfuna gnandi a Ellerti og byrjai a fikra sig tt a smaklefanum.

Ellert var ekki einu sinni byrjaur a mynda sr skoun barrnlaapanum egar enn undarlegri vera klngraist t r blnum hans. essi var grleit og nstum gegns, en me tvo ftur og nokkrar hendur. einni eirra hafi hn kbein og annarri spnnja blatvarpi hans, me innbygga kassettutkinu.

"K'ter gnba," sagi gegnsja veran og braut framru blsins me kbeininu, eins og til a sna Ellerti a best vri fyrir hann a hafa sig hgan.

En Ellert tlai sko ekkert a hafa sig hgan. a skipti engu mli hvaa fyrirbri a voru sem hfu brotist inn blinn hans, hann myndi ekki lta a vigangast.

"Hva gengur hr eiginlega ," sagi Ellert og rtt fyrir a hann vri frvita af undrun og hrslu steig hann eitt skref fram og btti vi, "etta er minn bll og mitt tvarp. g er varla byrjaur afborgununum, i eigi ekkert me a koma hinga og rna og skemma."

San steig Ellert anna skref fram og ur en hann vissi var hann farinn a hlaupa tt a blnum.

Barrnlaapinn leit gru veruna og sagi "Flogums!" San henti hann fr sr hafnaboltakylfunni og hljp tt a smaklefanum. Gra veran bari me kbeininu aki blnum en lagi san lka fltta. Bar hlupu verurnar inn smaklefann og skelltu eftir sr. Ellert, sem var aeins nokkrum skrefum eftir, greip hafnaboltakylfuna, bari klefann utan me henni og skrai, "jfar! g skal hringja lgregluna!" Skerandi skur heyrist fr smaklefanum, undan honum kom gibjart ljs og Ellert hrklaist fr og fll jrina.

San eyttist smaklefinn t geiminn og var horfinn rskotsstundu.

Ellert hringdi ekki lgregluna, enda taldi hann a sr yri ekki tra og lklegt a atvik sem etta myndi endurtaka sig. En tu rum sar sneru verurnar tvr aftur samt vgum innrsarher hundrua bardagageimskipa og stlu glnjum geislaspilara r nja Landcruiser-jeppanum hans.

 
Enter Forystugrein
 
Enter Slmur
 
Nmi Fannsker Forystugrein
 
Enter Slmur
 
Spesi Forystugrein
 
Nmi Fannsker Forystugrein
 
Enter Forystugrein
 
Enter Forystugrein
 
Enter Slmur
 
     1, 2, 3 ... 180, 181, 182