Jćja.

Nýr meirihluti. Aftur. Nýr borgarstjóri. Aftur. Nýr forseti borgarstjórnar. Aftur. Nýir nefndarformenn. Aftur. Nýjar áherslur. Aftur. Ný markmiđ. Aftur.

Einmitt ţađ sem viđ ţurftum. Aftur.

Nú er mér ţvísemnćst rennislétt sama hvađa apategund er hverju sinni viđ völd í ţessu ómálađa flotholti sem viđ til málamynda nefnum ráđhús Reykjavíkur. Eina krafan sem ég geri til ţeirra sem ţar sitja og gúffa í sig bakkelsi í bođi borgarbúa er ađ ţeir mćti nokkuđ reglulega í vinnuna og sinni henni samviskusamlega. Svipuđ krafa og ég geri til allra opinberra starfsmanna, sama hvort heldur ţeir eru ráđnir til starfa vegna eigin verđleika eđa heppni í kosningum.

Hver á ađ trúa ţví ađ ţađ baknagandi, valdagíruga hyski allt sem ţarna tróđ sér inn fyrir dyr í síđustu kosningum vinni ţar ćrlegt handtak? Ţađ ţarf ađ jú skipa í nefndir, ţađ ţarf ađ koma sér fyrir á skrifstofum, ţađ ţarf ađ koma sér út af skrifstofum, ţađ ţarf ađ kaupa sér jakkaföt og dragtir - og svo ţarf ţađ auđvitađ ađ plotta. Og ţađ getur nú aldeilis tekiđ tímann sinn, ef árangur á ađ nást.

Nú er nóg komiđ af ţessum skrípalátum, bakherbergjahangsi og fyrirlitlega framapoti. Skammist til ađ gera eitthvađ af viti og reyniđ ađ vinna fyrir í ţađ minnsta broti af laununum ykkar ţađ sem eftir lifir kjörtímabilsins. Ţví andstćtt ţví sem ţiđ kynnuđ ađ halda, ţá snýst hugtakiđ borgarstjórn alls ekki um ykkar breiđu og brauđfylltu bakhluta og enn síđur ykkar hégómlegu, brothćttu sjálfsmynd.

Svei ykkur bara. Aftur.