Í gćrkveldi flutti forsćtisráđherra stefnurćđu sína í tólfta sinn - međ smávćgilegum breytingum.

Ađ ţessu sinni rćddi hann, auk hins hefđbundna hagsćldarrabbs, um hversu frábćrlega iđnvćdd ţjóđ Ísland vćri ađ verđa. Nefndi hann sérstaklega ađ japanir hygđust reisa hér álţynnuverksmiđju, enn stćđi til ađ hér risi bandarísk stólpípuverksmiđja í Helguvík auk ţess sem rafskautaverksmiđja í Hvalfirđi vćri í bígerđ. Tók hann fram ađ Ísland yrđi innan fárra ára einn helsti framleiđandi áls í Evrópu.

Er ţetta arfleifđ Davíđs Oddssonar í embćtti? Vill hann láta minnast sín sem ţess leiđtoga sem eyddi sínu mesta púđri í ađ "iđnvćđa" Ísland og seldi landiđ undir stóriđju? Á fjandakorniđ ekki ađ leita NEINNA annarra leiđa til verđmćtasköpunar en međ stóriđju? Og hvađ međ öll ţessi störf sem veriđ er ađ skapa? Hver í dauđanum á ađ vinna ţessi störf? Fiskvinnslufólk? Kennarar? Hjúkrunarfrćđingar?

Ráđandi stjórnmálamenn hafa talađ um ađ hér ţurfi ađ 'stćkka kökuna' - viđ skulum nú vara okkur á ţví ađ hún standi ekki í okkur.