liggur í götunni lávarđur heims
alblóđugur, guđ allra gangstétta
og geimdrottinn okkar dýra- og framtíđarlands
honum hlífir enginn verndarkraftur
heimskulegt ađ nennađ snúa aftur
vertu blessuđ, blessi ţig
og Björk og Lindu Pé
heilsar varla drottningin
hún er svört og brún og blá
sumir eiga sorgir
- ţví sumir eiga ţá
komdu sćll, ég óttast eigi
afl ţitt né beltiđ gilt
taktu mig og berđu mig
í kássu - ef ţú vilt
hvar hafa ţessi límlausu veggspjöld lit sínum glatađ?
snert hörpu mína hunangsborna dís
sem á brjóstin boriđ
blessuđ hefur ís
ţađ er kexverksmiđja ađ vestan
sem veit vel ađ ég er til
- og veit, ađ ţađ er kona sem vindur ţvottinn minn
ó hve lengi ég beiđ ţín
lengi, lengi
ţađ voru erfiđir tímar
og vatniđ var alltof djúpt
fađir minn átti sér fegra föđurland síns föđur
og mamma er svo breytt
enda brjáluđ á vatninu og mér til hálfs.
heilsađu engum međan ţú ert ber
saltlaus og ómstríđ kleina
uppvís ađ léttri lund
rennur vandlega smurđ niđur vélinda kálfs
bráđum mun hún gerjast
og á bönunum ferđast
fimmtudagsmorgunstund
ertanna enn, eđa hvađ?
Mikiđ skelfing er ég heppinn ađ vera ekki ljótur.
Og mikiđ met ég ţá góđu blessun ađ hafa fullkominn líkama.
Ţví hugsiđ ykkur bara, ef til dćmis nefiđ á mér vćri dálítiđ skakkt, annađ eyrađ stćrra en hitt - eđa almáttugur, ef ég hefđi freknur, frekjuskarđ, skalla eđa gleraugu..
..svo ég tali nú ekki um óskapnađi á borđ viđ vörtur, inngrónar táneglur, frunsur, torkennilegan hárvöxt í nefi og eyrum, skakkar tennur, útstćtt barkakýli eđa mislit augu..
..eđa - guđ hjálpi mér - ef ég vćri feitur!
..EĐA GAMALL! - ULLABARASTABJAKK!
..já, ef ég ţjáđist svo mikiđ sem af einum ţessara banvćnu sjúkdóma held ég svei mér ađ ég sjálfur gćti ekki afboriđ ađ umgangast mig - hvađ ţá ađ ég gćti bođiđ öđru fólki upp á samvistir viđ slíka ófreskju.
Ţess vegna ţakka ég fyrir ţađ á hverjum degi, hvađ ég er fallegur.
» Sálmar | » Gagnrýni | » Sögur | » Leikrit | » Siđir | » Heimsljós
