til hamingju međ daginn, dettum íđa!
dönsum einsog fífl og sleikjum osta
- eftir hafa slökkt međ ţrúgum ţorsta
ţá má míga lygilega víđa
ţín sveltandi í bílífshofum bíđa
barmafylltar meyjar knúđar losta
- finnist ţér ţađ fráleitt hvađ ţćr kosta
fćrđđér heldur pulsu en ađ ríđa
um síđir skríđur heim úr gjálífsgjótum
glaseygt hrak sem út er búđađ henda
ekki fleiri freistingar ađ hnjótum
loks er syndum ćlt á fjórum fótum
festur svefn ţá vit í klóskál lenda
- já, svona eiga afmćli ađ enda!
Ég varđ óţćgilega var viđ ţađ í gćrkvöldi á heimili mínu, ađ brauđiđ var búiđ.
Ţetta ţýddi ţađ ađ annađ hvort sylti ég heilu hungri eđa ég klćddi mig upp og keypti meira brauđmeti, ţó félítill vćri međ afbrigđum.
Veđur var afleitt en ég harkađi af mér og öslađi í nístingskulda ađ hverfisverslun minni vongóđur um ćti.
En svei ţeim hundingjum sem ţar ráđa ríkjum, ţađ var ţá búiđ ađ loka.
Heldur ţótti mér heimurinn ţví harđur ţegar ég lagđist til svefns, saddur af kexkruđeríi og ostbita - en svikinn um mitt daglegt brauđ.
---
Mér varđ hugsađ til ţessa ţegar ég í dag frétti ađ íbúar Norđur-Kóreu eiga viđ nákvćmlega sama vandamál ađ stríđa.
Nákvćmlega ţađ sama.