Eru nú hćstvirtir alţingismenn endanlega gengnir í barndóm? Eru engin takmörk fyrir ţví hversu heiftúđlega ţessir ţjóđkjörnu ţorskhausar geta leyft sér ađ niđurlćgja sali Alţingis međ bavíanhćtti og asnalátum, ţá sjaldan ţeim ţóknast ađ mćta til vinnu?

Bersýnilega ekki. Ţessa stundina stendur nefnilega yfir hin hjárćnulegasta biritngarmynd ţingstarfa, sjálfast málţófiđ.

Ţá skríđa rođamaurarnir, hver á fćtur öđrum í pontu og blađra úr sér garnir og lungu um allt, en ađallega ţó ekkert - međan loftbelgdir stjórnarliđar hrista höfuđ, herđar, hné og tćr í vandlćtingu - en eru um leiđ ađ spana vitleysuna upp í málóđum rauđbeđunum međ ţví ađ gefa sig hvergi.

Međ öđrum orđum er ţetta sjálfumelska lýđskrumsţý ađ sóa tíma og fjármunum lýđveldisins í einhverjum forheimskandi sandkassaslag, sem engum gerir gagn.

Eru ţessi lítilsnýtu himpigimpi ekki í vinnu hjá okkur?