1.
Ótrauđ reru á Rínarfljót
reginfífl og geldingar
međ háleit markmiđ, heldur ljót
og heimskulegar meldingar
Ekki einn úr ţeirri för
átti ţađan afturkvćmt
ţeir vondum dalli ýttúr vör
veđriđ heldur drćmt
:.: og Ţýskaland er slćmt :.:
2.
Hundvot hengu á ţeim föt
hattar, peysur, föđurlönd
ćlan óđ um sérhver göt
og ofviđri viđ sjónarrönd
Blóđugt var ţá bitist um
brauđmola og drykkjarföng
öskur undir ţiljunum
ţví ókindin var svöng
:.: og nóttin alltof löng :.:
3.
Ađ lokum óttinn tók í taum
og tryllti ţetta litla fley
unz endalok á aumum draum
eltu uppi ţessi grey
ađ lokum át ţar mađur mann
- möđkuđ ţýđversk erkisvín
skyni firrt er skipiđ brann
og á skólpi blandna Rín
:.: ţýska sólin skín :.:
Var nú alveg bráđnauđsynlegt ađ lífga ţennan djöfuldóm viđ?
ŢAĐ LAS ENGINN DV!
Ţess vegna fór ţađ á hausinn.
Ţađ var einlćgur vilji ţjóđarinnar ađ losna viđ ţessa voluđu papírusóvćru, sem međ ofvöxnum flennifyrirsögnum sínum komst upp međ ađ níđa og svína á saklausum borgurum svo allt of lengi.
Ţađ er enginn ekkisens 'sjónarsviptir' af ţessum rauđröndótta skeinipappír. Ţađ grćtur enginn 'ţriđju röddina', sem sjaldnast gerđi annađ en fara međ óígrundađ fleipur og smáauglýsa löngu selda hluti.
Landsmenn ćrđust af fögnuđi ţegar ţetta svíđingabákn fór á hausinn fyrr í vikunni - en nei. Ţá koma drambfylltir fréttablađsmerđirnir međ falda fjársjóđi sína og lífga ófreskjuna viđ.
Svei ykkur bara!