í dögun fćr ţrćllinn ađ dúra
í dögun ţarf fjallkonan ekki ađ skúra
ađ morgni má mađkurinn blunda
ađ morgni skal fátt nema gjálífi stunda
já, í býtiđ fćr eyminginn óhindrađ tjáđ
allt sem hann ţráir ađ segja
en hinn - ţá er réttast ađ ţegja!
Nú rísa ţćr líkt og nýburstađir hvalsgómar úr mýrinni, hlykkjast úr sandhrúgunum sem silfurslegnir sullaormar og ţruma yfir ilmandi malbikinu — göngubrýrnar. Spánnýju fínu göngubrýrnar okkar — tilbúnar ađ ferja alla heimsins erfđafrćđinga, stúdenta og mýrarlalla yfir nýbakađa Hringbrautina.
Fínu, fínu göngubrýrnar okkar. Fínu, löngu göngubrýrnar okkar.
Löngu, löngu göngubrýrnar okkar.
Hvenćr ćtla ţessir blessuđu skipulagshrottar okkar ađ lćra? Ţađ á ekkinokkur kjaftur eftir ađ nenna ađ paufast yfir ţessar spírallanglokur. Frekar freista menn gćfunnar á valhoppi yfir ţessar sextán akreinar eđa hvađ hún nú verđur blessuđ litla Hringbrautin, fremur en ađ villast upp ţessar hringsóluđu lönguvitleysur.
Hefđi ţađ riđiđ listrćnum metnađi og fagurfrćđilegri međvitund borgaryfirvalda ađ fullu ađ leggja grefils spangirnar beinar yfir slóđaskufsann? Varla.
Ojćja, ţessi ţunnildi eru máske ekki alill. Ţađ má efalítiđ grípa međ sér ţoturass ţarna uppeftir nćsta vetur og fá sér nokkrar salíbunur.