Svo ţađ sé örugglega á hreinu.

Ţegar skuldir lánsjúku súpusetanna verđa afskrifađar, verđa ţeir ţá ekki örugglega fluttir spriklandi í úthverfafjölhýsi sem hćfir ţeirra greiđsluvilja?

Og verđa ţeir ekki ábyggilega dregnir úr afskrifuđu flennijeppunum og trođiđ í rindilbifreiđ sem hentar ţeirra niđurfćrđu greiđslugetu?

Má ekki treysta ţví?

Mér ţćtti nefnilega fimbuldrulluandskoti hart ef hams- og hömlulausu niđursetningarnir sćtu áfram í hégómahöllunum hátimbruđu og ćku enn smáređurbótadruslunum sínum ţegar ég hef yfirtekiđ yfirdráttinn ţeirra.

Ţví ríkiđ – ţađ er ţví miđur ég.