Ég gerđi undantekningu frá sjálfskipađri kvikmyndahúsaútlegđ minni í kvöld. En ég er sumsé orđinn ađ mestu frábitinn ţeirri fyrrum anganiđju minni, eftir ađ mér var uppálagt ađ sitja međ fánalegar skynvillusólbrillur undir auglýsingaflóđi, símatísti og unglingagargi í hávađauppţembdum poppangandi flónelgeymum, til ţess eins ađ verđa fyrir síendurteknum vonbrigđum og stađfestingu á hnignun mannsandans.

En hvađ um ţađ. Ég fór sumsagt ađ sjá finnskćttuđu kvikmyndina Iron sky, eđa Járnloft í leikstjórn hins kornunga Timo Vuorensola, eftir handriti nokkurra hressra Finna.

Myndin er í sem stystu máli ţađ langfremsta, fegursta og fullkomnasta sem kvikmyndalistin hefur getiđ af sér frá upphafi.

Ekki nóg međ ađ í henni séu óđir tunglnasistar, albínóablökkumađur, geimloftskip og brókarsýktur markađsfrćđingur heldur er ţar líka ađ finna dásamlega samsett samtöl, firrta fléttu, sprúđlandi húmör og sjaldséđan sárstingandi brodd.

Og til ađ hafa ţađ a hreinu, ţá er ekki um ađ rćđa neinn aukvisabrag eđa nánasarhátt á leikmynd, brellum og búningum. Ekkert miđevrópskt mođsođiđ miđjumođ, heldur alvöru sprengjur, alvöru ţýska og alvöru snjáđ tunglnasistaklćđi.

Miđađ viđ međferđina á kapítalinu ţá er raunar magnađ ađ ţessi mynd hafi veriđ fjármögnuđ yfirleitt. Ţađ ţurfti enda ađ leita ađ auraflćđi í myndina alla leiđ til Ástralíu. Og eitthvađ segir mér ađ stóra Epliđ í vestri hafi ekki lagt til mikinn pening í púkkiđ.

Ég hlýt ţví ađ mćla hiklaust og ofsafengiđ međ ţessari mynd fyrir alla sanna unnendur kvikmyndalista, nasisma, tísku og markađsfrćđa. Ađ ekki sé talađ um sjúklega smartra geimmannvirkja og -drápstóla.

Heill Finnlandi!