Forystugrein – Enter
Enter

Stjaksetning er einhver sú andstyggilegasta tegund pyntinga sem mannskepnan hefur látiđ sér detta í hug. Hefur hún veriđ iđkuđ frá örófi alda af hinum margvíslegustu ţjóđum.

Einn sá fyrsti til ađ láta til sín taka á ţessu sviđi, ađ einhverju marki, var Daríus I sem á 5. öld fyrir Krists burđ lét stjaksetja hérumbil ţrjúţúsund ósamvinnuţýđa Babýlóníumenn. Í Róm til forna var endrum og sinnum gripiđ til stjaksetningar, til tilbreytingar frá hinni sívinsćlu krossfestingu – ţó stjaksetningin kallađi vissulega á meiri viđveru og vesen fyrir böđlana.

Af kunnum ađdáendum stjaksetningar má nefna ţá Ívan grimma, rússlandskeisara, sem beitti ađferđinni óspart – og sjálfan Vlad III. Vallasíuprins, sem af sumum hefur veriđ uppnefndur Drakúla. Hann lćrđi iđnina samviskusamlega af Ottómönum um miđja 15. öld. Ţá voru Svíar nokkuđ iđnir viđ stjaksetningar á 17. öld, einkum og sér í lagi ef ţeir komu höndum yfir danska og skánska uppreisnarseggi.

Ţađ voru ţó einkum Tyrkir sem lögđu stund á ţessa ógeđfelldu iđju, langt fram eftir 19. öldinni og má segja ađ ţeir hafi fullkomnađ ađferđina, sem ég mun nú lýsa í meginatriđum.

Pyntingaţeginn var látinn leggjast marflatur á magann međ hendur bundnar fyrir aftan bak og fćtur gleiđa. Ofan á bak hans settust síđan einn eđa tveir hjálparkokkar til ađ halda honum kyrrum. Ađ mestu. Síđan var stjakinn dreginn fram og hann smurđur vandlega, međ til dćmis vćnni klípu af svínafitu.

Rétt er ađ geta ţess ađ ţađ var alls ekki sama hvernig endi stjakans var tálgađur til. Ţess var vandlega gćtt ađ hann vćri ekki of beittur, heldur meira ávalur – til ađ tryggja hámarksárangur. Kúnstin var nefnilega sú ađ koma stjakanum góđa alla leiđ í gegn án ţess ađ valda teljanlegum skađa á innyflum fórnarlambsins. Beittur endi myndi jú skiljanlega strax ţjösnast gegnum allt sem fyrir honum yrđi, međan fagmannlega frágenginn stjaki ýtti mikilvćgustu líffćrunum einfaldlega frá.

Var nú stjakinn tekinn og honum ţrýst međ handafli eins langt inn í hinn stjakađa og unnt var. Síđan var hann rekinn nokkra tugi sentimetra áleiđis áfram međ stórri, handhćgri sleggju. Ţá var stjakinn reistur viđ međ fórnarlambinu áföstu og ţyngdarafliđ látiđ hafa sinn gang.

Kröfđust ţessar ađfarir nokkurrar nákvćmni, sem og talsverđar heppni – ţví ef endi stjakans ratađi ekki rétta leiđ, ef svo mćtti ađ orđi komast, gegnum líkama fórnarlambsins gat hann hćglega endađ međ ţví ađ eđa brjótast út gegnum höfuđ ţess eđa háls – og var ţá nokkuđ öruggt ađ sá hinn stjaksetti lifđi ekki ađfarirnar af. Í ţađ minnsta ekki eins lengi og ćskilegt ţótti.

En tćkist svo vel til ađ stjakinn ratađi rétta leiđ,ţrćddi fram hjá öllum hindrunum og gćgđist loks út á ákjósanlegum stađ – og ţá allrahelst hćgri handarkrikann – gat vesalingurinn stjaksetti hćglega hangiđ á spýtunni í allt ađ fjóra sólahringa ţar til hann gaf upp öndina.

Lesbók frá fyrri tíđ

Hvađ er eiginlega ađ ţessu liđi? Svona í alvöru talađ. Altsvo ţessu grábölvađa hyski sem er búiđ ađ skuldsetja íslensku ţjóđina. Allt sem hún á og allt sem hún hefur unniđ sér inn síđan hún skreiđ međ erfiđismunum upp úr moldarsvađinu.

Er ţetta ekki sama fólkiđ og ţáđi hér lćknisţjónustu viđ fćđingu og hlaut hér tćkifćri til menntunar – međ okkur hinum? Sama fólkiđ og var bólusett og tannlćknađ, aliđ á lýsi og flúor – međ okkur hinum? Sama fólkiđ og fékk ađ hnođa leir og lita á leikskólum landsins – međ okkur hinum? Sama gerilsneydda og fitusprengda pakkiđ og fór í sumarfrí til Costa del Sol og Benidorm – međ okkur hinum?

Er ţađ ekki rétt skiliđ hjá mér? Svona í meginatriđum.

Eđa er ţetta bara eitthvađ allt annađ fólk? Af allt öđru sauđahúsi, gullslegnu og smaragđslögđu? Spratt ţetta pakk bara einn daginn upp úr jörđinni skrýtt sínu Armaní og Gútsí á öllum sínum hvítleđruđu Bentleyum og glyđrufylltu Porsum? Á öllum sínum kolefnisójöfnuđu blökkuţotum og skreppitúraţyrlum? Hingađ komin til ţess eins ađ eyđileggja allt – fyrir okkur hinum.

Á hvađa tímapunkti ákvađ ţetta gíruga slúbbertastóđ ađ ţađ vćri yfir okkur hin hafiđ? Var ţađ ţegar ţau föttuđu ađ sumir gćtu splćst í vídeótćki, en ađrir ekki? Ţegar sumir gátu leyft sér stöđ tvö, en ađrir ekki? Ţegar sumir gátu splćst í jeppling, en ađrir ekki? Ţegar sumir gátu fengiđ sér banka, en ađrir ekki?

Á hvađa tímapunkti ákveđur einhver réttkjósandi íslenskur plebbi á ofbónuđum skóm ađ hann sé ósnertanlegur og óskeikull hálfguđ? Sem má allt og á allt? Sem getur fariđ međ eigur og orđspor heillar ţjóđar eins og honum sýnist? Hvađ ţarf nákvćmlega ađ aftengja í heilanum, hjartanu og sálinni til ađ ţesslags landeyđur hafi sig fram úr bćlinu ađ morgni? Hvar verđur mađur sér úti um jafn vita tannlausa samvisku og útúrsjoppađa sjálfsmynd?

Og hvers konar vatnsţynntar og niđurtrađkađar undirlćgjustjórnvaldslyddur láta illseđjandi sníkjudýrin komast upp međ ađ leggja landiđ í rúst?

Og.

Af hverju í djúpsteiktum dansskóm djöfulsins er ekki búiđ ađ taka ţessa uppblásnu oflátungsgrísi og kaghýđa til blóđs og tára, fyrir allra augum – og senda slyppa og snauđa úr landi.

Langt, langt, langt í burtu – frá okkur hinum.

m.baggalutur.is Facebook Tvítill Tónlist.is iTunes YouTube Instagram RSS
Númi Fannsker – Dagbók
 
Enter – Sálmur
 
Enter – Forystugrein
 
Enter – Gagnrýni
 
Enter – Forystugrein
 
Númi Fannsker – Forystugrein
 
Númi Fannsker – Forystugrein
 
Myglar – Dagbók
 
Enter – Forystugrein
 
Númi Fannsker – Dagbók
 
Enter – Forystugrein
 
Enter – Gagnrýni
 
Enter – Forystugrein
 
Enter – Forystugrein
 
Enter – Forystugrein
 
Númi Fannsker – Forystugrein
 
Enter – Forystugrein
 
        1, 2, 3, ... 89, 90, 91  
Ţjóđbók
Baggalútur er hýstur af alúđ og umhyggju hjá ADVANIA