Ţađ er eitthvađ ómótstćđilega krúttlegt, allt ađ ţví fallegt viđ ţessar skyndilegu skođanir Íslendinga sem skjóta nú upp kolli hvert sem litiđ er.

Skyndilega hverfast ákvarđanirnar ekki lengur um bađinnréttingar, tengivagna og ađ horfa eđa horfa ekki á Lost.

Öll ţjóđin situr óforverendis í bullblússandi innri endurskođun, stórfelldri innvortis skođanakönnun, hrćdd, forviđa og glöđ – allt í senn.

Allt í einu gjósa upp alls kyns torkennilegar tilfinningar sem aldrei hafa látiđ á sér krćla og leita sér nú útrásar međ öllum tiltćkum ráđum.

Ţetta heitir víst ađ vera međ lífsmarki. Skilst mér.