
Var ađ heyra af breyttu fyrirkomulagi á kjörstöđum, vegna kosninga til stjórnlagaţings. Menn eru víst uggandi vegna himinhás flćkjustigs ţeirra. Hćtt er viđ ţví ađ fólk muni taka sér drjúgan tíma í kjörklefa og ţví hćtt viđ örtröđ á kjörstađ. Og lausnin? Jú, sérstök kjörborđ! Sérsmíđuđ og fjöldaframleidd, sérstaklega fyrir kosningarnar. Á ţessum litlu, semkklegu básum, getur fólk dundađ sér daglangt viđ ađ krossa viđ međ litlu blýöntunum sínum og velta fyrir sér öllum skúmaskotum kjörseđilsins.
Sniđugt.
Ekki vil ég vera leiđinlegur, eđa hnýta í ţessa krúttlegu og byltingarkenndu kjörbása. En mér er engu ađ síđur spurn. Vćri ekki ráđ ađ kynna skipuleggjendur kosninga hér á landi fyrir undrum svokallađs rafmagns og skemmtilegum fylgifiski ţess – tölvutćkninni?
Ísland er tvírćđisríki. Hefur veriđ ţađ skelfilega lengi.
Viđ höfum veriđ illa launađir aukaleikarar í amerískri böddí-mynd allt frá ţví Davíđ og Jón Baldvin reykspóluđu út í Viđey.
Stöku sinnum hefur veriđ hresst upp á tvíeykiđ, rétt eins og ţegar draumaverksmiđjan í Holskógum ákveđur ađ skipta út t.d. blökkumanni fyrir Gyđing ellegar konu – til ađ geđjast rýnihópum. Og til ađ láta líta út fyrir ađ eitthvađ sé í raun og veru ađ gerast fyrir augum heilafrysts lýđsins.
Og rétt eins og tvíeykin á tjaldinu hvíta ţá láta tvírćđismennirnir á landinu bláa engan segja sér fyrir verkum og svífast einskis viđ ađ fá sínu framgengt.
Ţessu ţarf ađ breyta. Nánar tiltekiđ; ţessu ţurfum viđ ađ breyta. Altsvo viđ hin. Ótvírćtt lýđveldi, takk.
Enda löngu ljóst ađ draumaverksmiđjan íslenska framleiđir einvörđungu martrađir ţessa dagana.