
Nýverið tilkynnti Ísraelska ríkisstjórnin, með stríðsglæpamanninn og offitusjúklinginn viðkunnalega Aríel Sharon í broddi fylkingar, að opinber stefna Ísraelska ríkisins væri að flytja inn milljón í viðbót af allraþjóða gyðingum. Í framhaldi af því verður svo sótt um inngöngu í Evrópubandalagið, enda samræmist það ekki sönnum Síonisma að tilheyra skrælingjaálfu á borð við Asíu. Það kann að koma sumum spánskt fyrir sjónir að Ísrael vilji inn í Evrópusambandið, nú þegar lega landsins (ofan á Palestínu) er furðu langt frá því sem áður voru talin landamæri Evrópu. En þetta þarf alls ekki að koma á óvart. Ísraelska ríkinu hefur nefninlega með alveg hreint óskiljanlegum hætti tekist að draga sig inn í Evrópskt samfélag án þess að nokkur tæki eftir því. Hefur einhver spurt sig hvers vegna Israel tekur þátt í Söngvakeppni Evrópskra Sjónvarpsstöðva? Hefur einhver spurt sig hvers vegna Israel tekur þátt í Evrópukeppni félags- og landsliða í knattspyrnu? Þeim er ekki einusinni meinuð þátttaka í kjölfar síendurtekinna ríkishryðjuverka og fjöldamorða á saklausum borgurum. En er þetta tilviljun? Kannski ekki. Er þetta upphafið af útþenslustefnu Evrópusambandsins? Er Evrópa að fara að færa út kvíarnar með því að dæla gyðingum inn í Palestínu. Er þetta kannski eitt snjallasta herbragð í manna minnum?
Mikið óskaplega er þessa umræða um það hvort forsetinn eigi að skrifa undir fjölmiðlalögin eða ekki farin að ergja mig.
Auðvitað á maðurinn að skrifa undir lögin! Það er hluti af hans starfi að skrifa undir lög - alveg eins og það er hluti af hans starfi að vera fulltrúi Íslands í konunglegum brúðkaupum.
Skrifi maðurinn ekki undir er hann einfaldlega ekki starfi sínu vaxinn.
Það hafa mörg umdeild lög verið sett í valdatíð Ólafs Ragnars Grímssonar. Nægir þar að nefna svokölluð öryrkjalög, lög um miðlægan gagnagrunn á heilbrigðissviði, lög um heimild til samninga um álverksmiðju í Reyðarfirði, lög um virkjun Jökulsár í Fljótsdal og eftirlaunalögin svokölluð.
Hvers vegna skrifaði forseti Íslands undir þessi lög, sem öll voru gífurlega umdeild, ef hann hyggst ekki skrifa undir fjölmiðlalögin? Ef til stæði að selja landið undir belgísku krúnuna þá skildi ég þessa umræðu. En það að réttkjörin stjórnvöld í landinu séu að taka óvinsæla ákvörðun er einfaldlega ekki ástæða til að beita slíku neyðarúrræði. Við höfum tækifæri til að koma þeim mönnum sem settu þessi lög frá völdum í næstu kosningum - á lýðræðislegan hátt. Og ég hvet þjóðina eindregið til að nýta sér það tækifæri.