Eru engin takmörk fyrir tuđflćđi ţessarar ţjóđar?

Mér vćri sama ţó fráskilinn síamstvíburi Ólafs F. Magnússonar vćri tekinn viđ sem stórvesír yfir miđborginni. Og mér vćri rennislétt sama ţó hann fengi sjálft Ţjóđleikhúsiđ ađ launum, jafnvel Hverfisgötuna alla - kćmi hann einhverju í verk.

Ţađ er ţó andskotakorniđ veriđ ađ gera eitthvađ annađ í ţessu dauđvona tjarnsokkna ráđhúsi en ađ sprengja meirihluta, brýna hnífa og máta stóla. Í fyrsta skipti í langan tíma.

Ţađ er ţó í öllu falli lífsmark međ Jakobi Frímanni Magnússyni - annađ en ómálga uppvakningunum sem ráfa ţar um ganga dags daglega og svara ekki svo mikiđ sem í síma.

Ég lái sannarlega ekki Ólafi Effi ađ hóa í vin sinn Jakob til ađ leika viđ sig - fyrst enginn annar nennir ţví.