Af ćvintýralegum flótta og voveiflegum örlögum Ţórs og Önnu áriđ 1111. Samiđ í tilefni dagsins.
Ţór: (leggur viđ hlustir) Anna?
Anna: (annars hugar) Aha...
Ţór: (bendir í vesturátt) Riddararaddir!
Anna: (lćtur sér fátt um finnast) Ó?
Ţór: (hlustar betur, fölnar upp) Rakkar!!!
Anna: (geispar) Ć, ć...
Ţór: (lítur reiđilega á Önnu) Afćtutćfa!
Anna: (leggur frá sér árar í fússi og stekkur í land) Ró ţú Ţór!
Eia!
Eia ICESAVE!
Eia málskot!
Eia ţjóđaratkvćđagreiđsla!
Nú ćtla ég alls ekki ađ segja ađ hlutir sem eiga ekki ađ geta flotiđ geti ekki flotiđ. Og ţađan af síđur ćtla ég ađ efast um ađ eitthvađ sé ómögulegt sem virđist vera ómögulegt. Ég hef mínar ástćđur fyrir ţví.
En ég ćtla samt ađ leyfa mér ađ efast um ađ krónan geti flotiđ.
Hverjum datt nú í hug ađ taka tilbođi ítalska verktakafyrirtćkisins Impregilo? Flögrađi ekki ađ mönnum ađ slíkir kónar yrđu til vandrćđa? Fyrirtćki sem ítrekađ hefur orđiđ uppvíst ađ mútum og vafasömum viđskiptaháttum!
Voru menn hissa ţegar Ítalirnir tróđu starfsmönnum sínum inn í vasklausar kytrur ţar sem ţeir máttu dúsa í fjölţjóđlegri táfýlu hver um annan ţveran? Nú eđa ţegar ţeir beita öllum ráđum til ađ sleppa viđ ađ greiđa ţau laun sem ţeim ber?
Grunađi fjandakorniđ engan ađ ţađ vćri ástćđa fyrir ţví ađ ítalska verktakafyrirtćkiđ Impregilo var međ langlćgsta tilbođiđ?!
Er nú ekki kominn tími til ađ stjórnvöld grípi hér í tauma og Davíđ sýni ţessum glćpasnúđum hvar hann keypti öliđ?
» Sálmar | » Gagnrýni | » Sögur | » Leikrit | » Siđir | » Heimsljós
Frćndi minn góđur, finnst mér ţú óđur.
Fáđu ţér salat á bakka.
Menningarsjóđur eykur ţér hróđur:
Hćttu ađ limlesta krakka.
Klćđskiptingar
Muniđ skiptimarkađinn í Kolaportinu.
Greiđendur afnotagjalda RÚV
ekki missa af táknmálsfréttum. Nýjar ţulur. Ný tákn.
Ríkisútvarpiđ – Sjónvarp
Til sölu
lítiđ notađ mannorđ. Nokkuđ flekkađ - ţarfnast viđgerđar og hreinsunar.
A.v.á.
Togarasjómenn athugiđ!
Dönsku blússurnar komnar. Margar stćrđir.
Vélasala Einars.