Hanafokkingnú.
Haldið þið ekki að rannóknarnefnd Alþingis ætli að svíkjast um að skila skýrslunni sinni sótsvörtu.
Fari það í tvígafna tóbakslegna tindabykkju.
Er þetta lið sjóðhoppandisnarbilað? Kríandi út ritgerðarfrest eins og djammsýkt mennskælingsræskni í tilvistarkrísu.
Ég hélt að í þessa blessuðu nefnd hefðu verið valdir sjálfir angantýrar embættiskerfisins, stífslípaðir endurskoðunarsmaragðar með óaðfinnanlega bindishnúta og flekklausa ljósritunarsögu.
Og ég, í afdælskri einfeldni minni, hélt að þessum sömu óíbitnu konfektmolum lýðræðisins hefði verið treyst fyrir þessari bölmæddu dómsdagsrollu vegna þess að hugsanlega fyrirfyndust í kagúldinni rotþró íslensks stjórnkerfis þó ekki væru nema þrír þokkalega samviskusamir kleprar. Sem kynnu helst á klukku – í öllu falli dagatal.
En því er vitanlega ekki að heilsa. Ekki á ömurðareyjunni Íslandi.
Svei því!
Nú ætti þessi þríhöfa þurs að draga þó ekki væri nema eitt þeirra út úr snjóþvegnum sílófóninum á sér, hysja upp um sig óaðfinnanlega straujaðar buxurnar og déskotast til að skila mér skýrslunni minni á réttum og lögboðuðum tíma.
Eru nú hæstvirtir alþingismenn endanlega gengnir í barndóm? Eru engin takmörk fyrir því hversu heiftúðlega þessir þjóðkjörnu þorskhausar geta leyft sér að niðurlægja sali Alþingis með bavíanhætti og asnalátum, þá sjaldan þeim þóknast að mæta til vinnu?
Bersýnilega ekki. Þessa stundina stendur nefnilega yfir hin hjárænulegasta biritngarmynd þingstarfa, sjálfast málþófið.
Þá skríða roðamaurarnir, hver á fætur öðrum í pontu og blaðra úr sér garnir og lungu um allt, en aðallega þó ekkert - meðan loftbelgdir stjórnarliðar hrista höfuð, herðar, hné og tær í vandlætingu - en eru um leið að spana vitleysuna upp í málóðum rauðbeðunum með því að gefa sig hvergi.
Með öðrum orðum er þetta sjálfumelska lýðskrumsþý að sóa tíma og fjármunum lýðveldisins í einhverjum forheimskandi sandkassaslag, sem engum gerir gagn.
Eru þessi lítilsnýtu himpigimpi ekki í vinnu hjá okkur?
» Sálmar | » Gagnrýni | » Sögur | » Leikrit | » Siðir | » Heimsljós
