Jahá! Ég var ađ horfa á Kiljuna, ţann ágćta sjónvarpsţátt. Fyrsta ţáttinn á nýju hausti. Kolbrún var jákvćđ og hressandi og Páll Baldvin í ljómandi góđri fýlu eins og endranćr.
Ţađ sem hressti mig einna mest í ţessum ţćtti var kenning Hrafns Gunnlaugssonar um ađ Grettir Ásmundarson hefđi nauđgađ karlmönnum og drepiđ ţá af ţví ađ hann vćri skápahommi.
Ég áttađi mig bara ekki á ţví ađ hommar í skápum vćru morđóđir nauđgarar. Fyrr en núna auđvitađ.
Haldiđ ţiđ ađ ţađ eigi ekki bara ađ leggja niđur hana NFS.
Furđulegt.
Eins og ţađ var notalegt ađ setjast niđur frá morgni til kvölds og fylgjast međ fréttum og fréttaskýringum - ţar sem íslenskur veruleiki var krufinn til mergjar og mergurinn jafnharđan bútađur í grunneindir sínar - ć ofan í ć - daglangt.
Hvernig á mađur nú ađ vita hvađ er ađ gerast? Ţarf mađur virkilega ađ fara ađ lesa dagblöđin aftur? Eđa horfa á kvöldfréttir? Almáttugur.
Og hvert eiga allir lampalegnu, kinnbónuđu sjónvarpspredikararnir ađ fara? Hvađ verđur um öll jakkafötin, allar dragtirnar? Allan farđann?
Allt ţetta ţrautreynda, sérţjálfađa starfsfólk. Allur ţessi metnađur, áhugi og einbeitti vilji til ađ gera Ísland ađ helstu fréttaparadís heims. Öfundađa af flennifréttastofum útlendum, sem síhungrar í fréttamat - ţrátt fyrir ađ hafa allan heiminn undir. Ekki bara 101, Kárahnjúka og Bubba.
Er ţađ nú allt til einskis unniđ?
Eđa var kannski andskotann ekkert ađ frétta fyrir ţađ fyrsta?
» Sálmar | » Gagnrýni | » Sögur | » Leikrit | » Siđir | » Heimsljós
