Ég ćlt hef um ógrynni nátta
en aldrei jafn títt og á ţér.
Migiđ um mýgrút gátta
en mest ţó og víđast á ţér.
Ég hef sjaldnast hátt eđa ţrátta
en hamslítill skammast á ţér
og ţó teljist ég talsmađur sátta
tryllist ég jafnan á ţér.
Ţađ er samverkan súrsćtra ţátta
sem seiđir fram ást míná ţér.
Og ef ég á annađ borđ hátta
ţá er ţađ viđ barminn á ţér.
Hvađ er eiginlega ađ ţessari Umferđarstofu?
Nú er hún nýlega hćtt ađ kasta börnum fram af húsaskeggjum, en í stađinn tekur hún óharnađa ćsku landsins í eftirminnilega kennslustund í amerískum fingurmerkjafrćđum og ósmekklegum munnsöfnuđi.
Húrra fyrir ţví.
Mikiđ bíđ ég spenntur eftir nćstu herferđ, kannski verđur ţá tekiđ á einhvern sniđugan hátt á yfirkeyrslu katta og búfénađar. Eđa máski fáum viđ ađ sjá bókstaflega drepfyndnar afleiđingar framúraksturs, til dćmis í grennd viđ barnaskóla — á tvöföldum hrađa međ einhverri bráđsmellinni Chaplintónlist undir.
Heyrđu? Eđa jafnvel Benny Hill stefinu!
Og fyrst minnst er á stef. Ţađ vćri aldeilis ekki úr vegi ađ dusta rykiđ af Ég held ég gangi heim, hressa ţađ ađeins viđ — ef til vill í flutningi Mínuss eđa SigurRósar, eđa bćđi. Láta svo nokkra fulla kalla keyra út í sjó međ ţađ í botni og drukkna — helst međ eins og eitt barnaafmćli í aftursćtinu. Ţađ vćri nú svei mér vel til fundiđ - og fyndiđ.
Ég vona svo sannarlega ađ ţar verđi hvergiđ sparađ til, ţví hjá Umferđarstofu er hverri krónu vel variđ.