Ég ćlt hef um ógrynni nátta
en aldrei jafn títt og á ţér.
Migiđ um mýgrút gátta
en mest ţó og víđast á ţér.
Ég hef sjaldnast hátt eđa ţrátta
en hamslítill skammast á ţér
og ţó teljist ég talsmađur sátta
tryllist ég jafnan á ţér.
Ţađ er samverkan súrsćtra ţátta
sem seiđir fram ást míná ţér.
Og ef ég á annađ borđ hátta
ţá er ţađ viđ barminn á ţér.
Vesalings Ingibjörg Sólrún. Hún er sífellt ađ "hugsa máliđ" og "meta stöđuna". Hversvegna er konutuskan ekki látin í friđi? Hvurn fjandann kemur ţađ fólki viđ hvort hún hyggst bjóđa sig fram til formanns Samfylkingarinnar nú, seinna eđa aldrei? Ţađ er eins og jafnvćgi alheimsins standi og falli međ "ákvörđun Ingibjargar". Ég er a.m.k. orđinn ţreyttur á ţví ađ vera lon og don ađ bíđa eftir Ingibjörgu og ég er viss um ađ hún er sjálf búin ađ fá nóg ţessum endalausu, ósanngjörnu vćntingum og kröfum. Hún er nú einu sinni bara sagnfrćđingur í Vesturbćnum - í guđanna bćnum látiđ konurćfilinn í friđi!
Aumingja konan.
» Sálmar | » Gagnrýni | » Sögur | » Leikrit | » Siđir | » Heimsljós
