Mikiđ er karpađ ţessa stystu daga ársins um pólitískar ráđningar. Mun ţađ fjas einkum til komiđ vegna ćsispennandi sandkassaslags tveggja vistmanna Ráđhússins viđ Tjörnina. Ekki nenni ég ađ rýna í hvor náđi ađ klína meiri aur í andlitsglufur og bakrauf hins - enda hreyfir kjöltur smáfuglategunda í útrýmingarhćttu iđullega giska lítiđ viđ mér.

Ţađ sem mér ţykir ţó hvađ sérkennilegast viđ ţetta argaţras allt er sú tilhneiging stjórnmálamanna ađ ćđa í vörn ţegar ákveđin mál ber á góma og láta eins og ţau séu runnin beint undan dragúldnum rifjum ţess í neđra.

Pólitískum ráđningum ber ađ fagna - duglega. Hvađ er svona ljótt viđ ađ ráđa sína bestu vini, frćndur og vandamenn ađra í ţćr ţćgilegu innivinnur sem mađur hefur á annađ borđ til umráđa? Til hvers eiginlega ađ hafa völd ef ekki má leyfa sínum nánustu ađ njóta ávaxta ţeirra? Hvađ er sanngjarnt viđ ţađ ađ láta einhvurn bláókunnugan, sprenglćrđan mann úti í bć fá starf sem hvađa ţremenningur sem er getur sinnt sćmilega? Hvađa réttlćti er fólgiđ í ţví?

Ţađ sama á viđ um aukna misskiptingu í ţjóđfélaginu. Hefur ţađ ekki veriđ yfirlýst stefna stjórnvalda um árabil ađ auka ţessa blessuđu misskiptingu sem mest? Og svo ţegar á ađ hrósa mönnum fyrir - ţá hlaupa ţeir bara í felur og afneita öllu, segja hana bara ekkert hafa aukist. Geta ţessar dulur ekki aulast til ađ taka hrósi? Halda ţessir kjánar ađ ţađ sé einhver tilviljun ađ fólk kýs ţá yfir sig aftur og aftur?

Misskipting, einkavinavćđing, eiginhagsmunapot og hvađ ţetta heitir nú allt saman - húrra fyrir ţví bara, ferfalt.