Nújá. Ţađ er nefnilega og einmitt ţađ.

Á nú ađ varpa af sér blóđţvegnum trilljónkróna trimmgallanum og smella sér aftur í púkalega gamla sauđlitađa upphlutinn? Glitnir ekki lengur nógu hipp og kúl? Skráningin í maraţoniđ ađ slappast? Séríslensku stafirnir ekki lengur vandamál á markađi? Vantar eitthvađ gamalt og gott til ađ hressa upp á ímyndina? Eitthvađ međ smá innistćđu?

Sćtt. Dísćtt jafnvel.

En vitiđ til. Ef ţiđ vogiđ ykkur. Ef ţiđ dirfist ađ leggja nafn lands og ţjóđar viđ frekari hégóma, ţiđ óforskömmuđu angurgapar og síngjörnu landeyđur, skal ég í eigin dýrđlegu persónu mćta til ykkar klyfjađur tólguđum léttydduđum staurum. Ţá skal ég ţrćđa af alúđ sem og natni upp um bakraufina á ykkur, fram hjá helstu líffćrum og áfram út um vövabólgnar armaniskrýddar axlirnar. Ţá hćgri eđa vinstri eftir atvikum.

Ykkur skal ég svo flagga út um glugga og ţruma yfir ykkur Íslandi farsćlda af öllum tiltćkum sálarkröftum ţar til niđur af ykkur lekur síđasti lífsvökvinn.

Spyrjum ţá hvort Íslandsbanki hafi akkúrat og einmitt veriđ réttnefniđ sem leitađ var ađ.