
En smart nafn. Einfalt, stutt, traustvekjandi og auðskiljanlegt. Þjóðlegt. Þjált. Gagnsætt.
Stendur að líkindum fyrir Nýji BankInn, eða eitthvað svoleiðis. Mjög töff.
Ekki skemmir fyrir að það er í svo ljómandi dágóðum félagsskap National Bureau of Investigation á Filippseyjum, Niels Bohr Institutet í Danmörku, The National Business Initiative í Suður-Afríku, National Bridge Inventory í Bandaríkjunum og svo auðvitað Newcastle Bioinformatics Initiative í Bretlandi. Ekki amaleg skammstöfun það.
Svo býður þetta upp á ægilega skemmtileg gælunöfn á borð við Nebbinn, Nabbinn eða jafnvel Nubbinn. Mjög sætt.
Þannig að ég segi bara: Til hamingju með stórkostlega velheppnaða nafngift, sem hæfir virðulegri íslenskri bankastofnun og er til þess fallið að endurvinna traust þjóðarinnar á bankanum.
Og mikið skelfing er ég feginn að ekki var bara hlaupið til í taugaveiklun og eitthvað orðskrípi af handahófi valið , nú eða einhver torkennileg merkingarleysa sem gamli Landsbankinn átti á lager.
Svona á að gera þetta. Lengi lifi ENNBÉI.
Megi þetta fagra nafn lifa með þjóðinni meðan land byggist – eða í öllu falli eitthvað fram eftir næsta ári.
Nú er ég eiginlega alveg búinn að fá nóg. Eiginlega. Afhverju þarf ég að góna á 20 mínútur af auglýsingum þegar ég hefi greitt 800 krónur fyrir bíómiða? 800 krónur. Fyrir 1 bíómiða. Einn miða.
Svo sest ég niður með popp (250 kr.) og kók (200 kr.) og er látinn horfa upp á auglýsingar í stundarþriðjung! Það er vitaskuld gersamlega óþolandi að þessir aurslefandi bíógreifar selji gírugum auglýsendum minn tíma að mér forspurðum. Ég vil bara fá að horfa á þessa fjandans bíómynd í tvo klukkutíma, ekki viðbótarhálftíma af auglýsingum og hléum.
Ég er satt að segja orðinn langþreyttur á að vera hafður að fífli og féþúfu. Það er ekki eins og þetta lið í bíóinu sé að stjana við mann; vísa manni til sætis, þjóna manni til borðs og þurrka framan úr manni poppfituna - nei. Það er engin þjónusta í bíó. Ég bara fleygi mínu rusli í þar til gerða körfu, ég er þannig alinn upp. Þannig að 800 krónurnar eru greiddar fyrir það eitt að horfa á kvikmynd. Má ég þá ekki bara gera það?
Er ég þvílíkur markleysingi og sauður að ég þurfi að láta þetta yfir mig ganga? Nei! Næst tek ég með mér bók.