á ég nú lífiđ ađ leysa
ljótt er ţađ, klúđur og hneysa
kóngur vill koll minn
kviđ, tćr og hroll minn
ef tekst mér ei rímhöll ađ reisa
ţví yrki ég saman og sundur
sögulegt ljóđkynja glundur
er fjallar um fall mitt
í forugan gallpytt
í kvćđinu hetjan er hundur
í pyttinn ég féll kringum páska
er pissa ég vildi af gáska
klístrađ var klóiđ
í klípu var róiđ
skítugt var skáldiđ í háska
ţar sem ég sat ţar í sárum
sá til mín hrúga af hárum
glađlega gelti
gaf til mín belti
fés mitt, ţađ flóđi í tárum
hér fćrđu höfuđlausn mína
höfđingi manna og svína
ef líkar ţér lítiđ
ljóđformiđ skrítiđ
í tákn skaltu reyna ađ rýna
Loksins.
Greiđslukortafyrirtćkin hafa af óendanlegri gćsku sinni og umhyggju fyrir neysluţörf Íslendinga gefiđ grćnt ljós á jólaeyđsluna - nú fyrr en nokkru sinni.
Skyndilega hefur ţjóđin heilu milljörđunum aukreitis úr ađ mođa - illtćmanlegum sjóđum sem ekkert ţarfara má gera viđ en ađ kaupa fleiri brauđristar, konfektkassa og nćlonsokka.
Ţá er bara ađ hysja upp um sig buxurnar, bretta upp kragann, grípa kortiđ - og eyđa.
Nóg er til.
» Sálmar | » Gagnrýni | » Sögur | » Leikrit | » Siđir | » Heimsljós
