á ég nú lífiđ ađ leysa
ljótt er ţađ, klúđur og hneysa
kóngur vill koll minn
kviđ, tćr og hroll minn
ef tekst mér ei rímhöll ađ reisa
ţví yrki ég saman og sundur
sögulegt ljóđkynja glundur
er fjallar um fall mitt
í forugan gallpytt
í kvćđinu hetjan er hundur
í pyttinn ég féll kringum páska
er pissa ég vildi af gáska
klístrađ var klóiđ
í klípu var róiđ
skítugt var skáldiđ í háska
ţar sem ég sat ţar í sárum
sá til mín hrúga af hárum
glađlega gelti
gaf til mín belti
fés mitt, ţađ flóđi í tárum
hér fćrđu höfuđlausn mína
höfđingi manna og svína
ef líkar ţér lítiđ
ljóđformiđ skrítiđ
í tákn skaltu reyna ađ rýna
Jahérnahér. Eru borgaryfirvöld orđin endanlega snarhoppanditrítilbandsjóđandi vitlaus? Ćtla ţau nú ađ fara ađ kenna blessađa Skúlagötuna og önnur gagnmerk strćti borgarinnar viđ einhverjar kellingar?
Svei mér ţá.
Er ekki til ofgnótt einhverra Gammageisla og Spákonuhvarfa í eyđihverfum austan hinna byggilegu borgarmarka sem hćgt er ađ leyfa ţessum nafnaníđingum ađ pönkast á?