
Perlan er föl! Perlan er föl! Glymur í eyrum mér þar sem ég geng um stræti Reykjavíkur. Perlan, himnahvelfingin stórbrotna, musteri bókmenntanna, matarkista stórmenna, útsýnisturn almúgans, er föl. Og hvað hyggjast væntanlegir kaupendur með Perluna? Fulltrúar Geimferðastofnunar Bandaríkjanna (NASA) segja stöðina prýðilegt mötuneyti fyrir sérfræðinga sína á sviði geimskutluskotfimi, Dairy Queen, einnig í Bandaríkjunum, vill lyfta Perlunni á stall í líki risastórs brauðforms og bjóða þar til kaups rjómaís af flestum stærðum og gerðum. Kóka kóla fyrirtækið, í BNA, vill nota hana sem lager fyrir sykur og leynilegt gúmulaði sitt. Allt ber þetta að sama brunni. Nauðgarinn mikli í vestri vill komast yfir prýði Reykjavíkur, andlit höfuðstaðarins, musterið spegilfagra.
Einn er þó sá hópur sem ekki hefir haft sig mjög í frammi en hefir hvort tveggja, fjármagn og þörf fyrir kaup á slíku mannvirki. Eru það alþjóðleg samtök áhugamanna um astrófýsísk fræði og gjörkosmískar megineigindir, sem þar er átt við og myndi með kaupum þeirra rætast langþráður draumur um að hér á Íslandi rísi opinber stjörnusambandsstöð, sem nokkur von var til að risi í Smáralind. Sú von var að öngvu gerð fyrir tilstilli gæluhvolpa auðvaldshórunnar vestur í Amrikku. Þá mætti flytja Perluna á landsvæði samtakanna í Hveragerði og skeyta við hana samskiptatrjónu, eins og sést á meðfylgjandi mynd. Ég skora því hér með á árshátíðarnefnd Orkuveitunnar að leita ekki langt yfir skammt í fjáröflun sinni.
Góðar stundir
Nú geturðu sent Núma tölvupóst!
Ég á nú barasta ekki eitt aukatekið orð. Hinum hæstu herrum þjóðarinnar þóknast að leggja eitt þúsund milljónir króna, íslenskra, í húsbyggingu fyrir Stofnun íslenskra fræða.
Skitinn milljarð!
Smáskítlegan og vesælan milljarð í lágkúrulegt úthýsi, ótótlegt gripahús við Melahlöðuna meingölluðu. Þetta er reginhneyksli.
Þarna höfðu þingdulurnar okkar tækifæri til að splæsa tæpum 70 milljörðum í tígulega höll, musteri, gullsleginn helgidóm mennta og menningar. Verðug hýbýli afburðamanna á sviði íslenskra fræða og ásættanlega umgjörð fróðleiksfýsna hverskonar og rannsókna.
Þarna höfðu þessir fimbulglópar tækifæri á reisa glæstan minnisvarða um íslenska arfleifð, dyngju íslenskra dyggða. Táknmynd sjálfstæðisþrár og dirfsku, eldiskví andlegra yfirburða. Gotrauf elju og snilldar.
Í Vatnsmýri, á rústum úreltra flugbrauta, hefði það mátt rísa, borgvirki vísdóms og visku. Glóandi viti sem gnæft hefði yfir borginni um þúsundir ára. Sindrandi varða á tímans myrku slóð.
Sjáið þetta fyrir ykkur. Hjarnhvítir virkismúrarnir iðandi af sígrúskandi íslenskufræðingum, kátum málfræðingum, búlduleitum og sællegum sagnfæðingum. Hvarvetna nýjar uppgötvanir, hvívetna blómstrandi snilli. Íslandi allt.
Í kjallaranum hefði svo mátt marmaraklæða dulítið grafhýsi og hafa þar til sýnis gestum og gangandi múmíur þeirra Nordals, Ólsens og Laxness sem nú liggja undir skemmdum í kartöflugeymslum Árbæjarsafns.
—
En nei, þröngsýni okkar misvitru bryta er slík og þvílík að þeir kjósa heldur að leggja vegslóða upp í varpstöðvar meðalmennskunnar, Grafarvog, spreða í björgunartrillu fyrir Landhelgisgæsluna og klambra upp heilsugæslustöð við Hringbraut en að hlúa sem skyldi að íslenskum fræðum.
Afhýsi á Melavelli skal duga Íslands næsta árþúsundi.
Beinasnar.