Hvers konar endemis dómadags ringl og rugl er ţetta á ákćruvaldinu í ţessu margblessađa Baugsmáli?

Hvernig er hćgt ađ klúđra ákćru í fjörutíu liđum svo gersamlega ađ réttast ţyki ađ vísa henni í heilu lagi frá? Hversu illa ţarf eiginlega ákćra ađ vera unnin til ađ Hérađsdómi hreinlega fallist hendur, pakki saman, fari heim?

Ţiđ fyrirgefiđ, en ég bara hélt ađ svona nokkuđ vćri ekki hćgt. Ég stóđ í ţeirri trú ađ í máli sem ţessu ţyrftu menn ađ vanda til verka, vinna vinnuna sína. Vera međ allt sitt á hreinu.

Já, ég hélt svei mér ţá ađ ţegar verjendur í málinu voru ađ bölsótast yfir illa framsettum ákćruliđum, ţá vćri ţađ einungis hefđbundinn sparđatíningur og fyrirsláttur. Ţó ađ viđ nánari umhugsun hafi ég ekki heyrt lögfrćđinga áđur vćna hver annan um slíkan yfirţyrmandi tossaskap. Raunar ekki heyrt slíkar snuprur síđan ég sat grunnskóla.

Ţegar ég renndi yfir ákćruliđina fyrir nokkru fór ég jú ađ flissa, eins og raunar flestir, en ég hélt ađ ţađ vćri einfaldlega vegna ţess ađ ég vćri ekki nćgjanlega lögfróđur til ađ botna í alvöru málsins - ekki ađ ţetta vćri í raun og sannleika bara ţvćla.

Ţađ er auđvitađ gersamlega út úr kortinu og langleiđina út í hött, ađ fá ţađ óţvegiđ í smettiđ, eftir allt havaríiđ í kringum ţetta mál, ađ ekki sé tekiđ fram í ákćru hvađ nákvćmlega er veriđ ađ kćra eđa um hvađ máliđ snúist yfir höfuđ. Ţetta er náttúrulega svo yfirţyrmandi og alger niđurlćging ađ ţađ tekur engu tali.

Og nú segjast tossarnir ćtla ađ klaga til ćđri dómstiga. Jahérnahérnahér. Ţetta hugarfar varđ ég einmitt síđast var viđ á frumstigum skólagöngu minnar, ef ekki hreinlega í leikskóla. Á svipuđum tíma og mér ţótti löggan kúl.

Ég held ţeir ćttu nú heldur ađ skammast til ađ biđja ţjóđina afsökunar á ţessum vćgast sagt ömurlegu vinnubrögđum og drattast á svo sem eins og eitt námskeiđ í lögfrćđi, t.d. í Kramhúsinu, áđur en ţeir svo mikiđ sem dirfast ađ gjóa augum í átt til salarkynna Hćstaréttar.