síđasta sólin er fölnuđ
sósan er orđin köld
kampavínstappinn er týndur
tregar sín horfnu völd
kötturinn fetar úr fylgsni
fnásar viđ gluggatjöld
ég stend međ hjálm á höfđi
hjör mína, rifinn skjöld
og gala á nákalda nóttina
á nćrtćka stjörnufjöld
"slengjum ţeim glösum í gólfiđ
sem glumdu hér fyrr í kvöld
nafn okkar brennum međ blóđi
á blásprengd sögunnar spjöld
stikum svo fífldjörf međ fánann
í flasiđ á nýrri öld"
Hvernig í uppstoppuđum andskotanum datt nokkrum manni í hug ađ bjóđa glorgráđugum lagaflćkjufótum og bókhaldsblóđsugum ađ taka til í gömlu bönkunum á tímakaupi?
Á TÍMAKAUPI?!
Fari ţađ í hoppandi hlandbrunniđ helvíti! Hvernig fóru samningaviđrćđurnar eiginlega fram?
— Hey ... nennirđu ađ taka til í ţessum banka?
— Ööö ... jájá!
— Ćđi, hvađ tekurđu á tímann?
— Tjah ... svona 30 ţúsund kall.
— Nohh!
— Ţađ er undir listaverđi sko.
— Ókei, segjum ţađ. Hvađ verđur ţú lengi ađ ţessu?
— Erfitt ađ segja. Lćt ţig vita ţegar ég klára.
— Ókei. Díll!
Hefđi ekki veriđ ráđ ađ semja um eina góđa summu?
FYRIRFOKKINGFRAM?!
Ţá hefđu ţessir gírugu skilanefndaskunkar kannski drulluapast til ađ flýta sér ađeins ađ leggja saman ţessa fáu pappíra, sem ekki var ţegar búiđ ađ tćta, brenna eđa éta af bankabísunum.
» Sálmar | » Gagnrýni | » Sögur | » Leikrit | » Siđir | » Heimsljós
