Nú er ég eiginlega alveg búinn ađ fá nóg. Eiginlega. Afhverju ţarf ég ađ góna á 20 mínútur af auglýsingum ţegar ég hefi greitt 800 krónur fyrir bíómiđa? 800 krónur. Fyrir 1 bíómiđa. Einn miđa.

Svo sest ég niđur međ popp (250 kr.) og kók (200 kr.) og er látinn horfa upp á auglýsingar í stundarţriđjung! Ţađ er vitaskuld gersamlega óţolandi ađ ţessir aurslefandi bíógreifar selji gírugum auglýsendum minn tíma ađ mér forspurđum. Ég vil bara fá ađ horfa á ţessa fjandans bíómynd í tvo klukkutíma, ekki viđbótarhálftíma af auglýsingum og hléum.

Ég er satt ađ segja orđinn langţreyttur á ađ vera hafđur ađ fífli og féţúfu. Ţađ er ekki eins og ţetta liđ í bíóinu sé ađ stjana viđ mann; vísa manni til sćtis, ţjóna manni til borđs og ţurrka framan úr manni poppfituna - nei. Ţađ er engin ţjónusta í bíó. Ég bara fleygi mínu rusli í ţar til gerđa körfu, ég er ţannig alinn upp. Ţannig ađ 800 krónurnar eru greiddar fyrir ţađ eitt ađ horfa á kvikmynd. Má ég ţá ekki bara gera ţađ?

Er ég ţvílíkur markleysingi og sauđur ađ ég ţurfi ađ láta ţetta yfir mig ganga? Nei! Nćst tek ég međ mér bók.