Vođalegt er ađ sjá ţessi feitu börn út um allt.

Ţetta er kjagandi fyrir augunum á manni daglangt, svínspikađ og hlaunatrođiđ, maulandi sćtindi og ţambandi sykurvatn.

Hvađ gengur foreldrum eiginlega til ađ láta afkvćmi sín afmyndast svo í útliti ađ ţau varla geta lyft á sér skvapkendum útlimum til ađ nálgast og krćkja í nćsta glassúrsnúđ eđa kremkex?

Ţetta er í hćsta máta ógeđfellt.

Í hamingjunnar bćnum rífiđ ţessa afskrćmdu keppi út úr ískápnum og sendiđ ţá út ađ sparka bolta, synda eđa í ţađ minnsta látiđ ţau ganga nokkra metra áđur en ţau setjast ađ snćđingi.

Best vćri náttúrulega ađ hćtta ađ trođa ţessi skinn út af floti og smjörkökum og láta ţau fasta duglega ţar til mörin rennur af ţeim. Ţví ég vil ekki trúa ţví ađ ţetta sé ţađ ástand sem foreldrar vilja sjá börn sín í. Ég trúi ţví ađ líkamlegt gervi ţessara uppţemdu vesalinga ráđist fremur af sjúklegri vćntumţykju og gnćgtum ţjóđfélagsins, en ađ ţau séu í alvöru ćtluđ til manneldis.